Bir Marsın yeni rəsmlərini görəndə sevinirəm, bir də sənin. Biri kainatın yaratdığı sevincdir, biri sənin əsərin.

Sol cibimdə gəzir rəsmin
küçələri mənlə birgə.
Yolları əzbərləmisən
düşüb itsən özün dön, gəl.

Darıxanda yanımdasan,
Ay üzünə baxır gözüm.
Soyuq olsa qucaqlaram,
iki gözüm,
şirin sözüm.

Mənə elə yaxınsan ki,
sayıram piksellərini.
Sənin rəsmin kölgə olub
düşür arxamca, qaçıram.
Yığıb odun közlərini
sirr tutaraq sözlərimi
səhər erkən gözlərimi
quru rəsminlə açıram.

Titrər əlim ciblərimdə
əgər itirsəm şəklini.
Gəzib rəsmin mənlə birgə
həm Bakını,
həm Şəkini.

Xatirəsi qaldı yarım,
sevgisi oldu əbədi.
Bu sözlərim şəklinədir.
(nə sənədir,
nə mənədir)