ı münasibətlər dostcasına idi. Sərhədyanı ərazidə əhalinin sayı az idi, sərhədin haradan keçməsi, çaydakı boş adaların kimə məxsus olması mübahisə doğurmurdu və mançju balıqçılar Amurda və dinc toqquşmalara səbəb olmurdu. Mançjur balıqçılar isə Amur və Ussuri çaylarında dinc şəkildə balıq tuta bilirdilər.

Paris Sülh Konfransından (1919-cu il) sonra dövlətlər arasındakı sərhədlərin bir qayda olaraq (mütləq deyil) çayın əsas farvaterinin ortasından keçməsinin lazım olduğuna dair müddəa ortaya çıxdı. Qeyd edək ki, bu müddəa mütləq deyildi. Bununla yanaşı beynəlxalq müqavilələrin və razılaşmaların geriyə qüvvəsi olmadığı da nəzərə alınmalıdır. Buna baxmayaraq 1950-ci illərin sonlarında – ÇXR beynəlxalq nüfuzunu artırmağa can atarkən, Tayvanla münaqişəyə girəndə (1958) və Hindistanla sərhəd müharibəsində iştirak etdikdə (1962) – Çin səlahiyyətliləri yaranmış yeni vəziyyətdə sərhəd müddəalarını bəhanə edərək aktiv şəkildə sovet-Çin sərhədinə yenidən baxılmasını tələb etməyə başladılar. Qeyd etmək yerinə düşər ki, ÇXR hər iki münaqişədən (Tayvanla və Hindistanla olan münaqişələr nəzərdə tutulur) qalib ayrılmışdı. Bu isə rəsmi Pekində öz gücünə inam yaratmışdı. Sovet rəhbərliyi sərhəd məsələsinə baxmağa buna hazır olduğunu açıqlayır və 1964-cü ilin fevralında sərhəd məsələləri ilə bağlı məsləhətləşmələr başlayır, ancaq bu məsləhətləşmələr nəticəsiz qalır. Həmin dövrdə Çində başlanan “Mədəni inqilab” (1966-1976) SSRİ ilə Çin arasında ideoloji fikir ayrılıqları yaratmışdı. 1968-ci il “Praqa baharı”ndan sonra ÇXR rəhbərliyinin SSRİ-nin “sosialist imperializmi” yoluna qədəm qoymasını elan etməsindən sonra iki kommunist ölkəsi arasında münasibətlər xüsusilə kəskinləşir. Ada məsələsi Çin tərəfindən artıq sovet revizionizmi və sosial-imperializmin simvolu kimi təqdim edilməyə başlanmışdı.

Çinlə münasibətlərin qarşılıqlı olaraq kəskinləşməsindən sonra sovet sərhədçiləri sərhədin dəqiq keçmə xətti məsələsinə son dərəcə ciddiyyətlə yanaşmağa başlayırlar. Çin tərəfi bəyanat