Durmadan üzərimizə gələcək...

Yeganə hədəfi yıxıb talamaq, kor etmək, sağlam düşünmə qabiliyyətini əxz edib əlində nəyin varsa onu almaq olacaq.

Uğruna hədəfləyərək yaşadığın hər iki dünyanı əlindən qəsb etmək olacaq hədəfi...

Tək çarə sadəcə cildlərlə kitabları deyil, ətrafını, insanları, toplumu, bütün kainatı vərəq vərəq oxuyub çıxarmağa çalışdığımız ibrətləri təpədən dırnağa həkk edərək, ruhunu onun istəklərinə təslim etməmək.

“Təhslin bahalı olduğunu düşünürsünüz. O zaman cəhalətin bədəlini hesablayın” deyir Sokrat.

Oxumaq, qurtuluşun sadəcə başlangıcıdır. Ama təkcə onunla da iş bitmir əlbəttə. Hər an gücünə inandığın “oxu!” əmrinin bütün tələblərini, ən incə təffərrüatına qədər düşünüb yerinə gətirməklə mümkün olacaq.

Yoxsa üzərimizə bağıra bağıra gələcək! Ama mütləq gələcək...Həmin o bədəlini hesablamadığımız xəstəliyin daşıyıcıları...

Ailəni, nəsli, cəmiyyəti, sağlam təhsili, əxlaqi dəyərləri qorumadan heç bir qurtuluşa nail olunmayacağının bilinməsi labüddür. Bu labüdlüyü o bilir, ancaq biz bilmirik. Onun hədəfləri arasındadır bunun bilinməməsi...Məhz o zaman üzərimizdə qələbə çalacağına inanır.

İnsan cildində mahiranə bir şəkildə aramızda dolaşaraq istəklərinin həyata keçməsi üçün var gücü ilə çalışacaq. Onun çalışdığı qədər biz çalışsaq nələrin müyəssər olacağını belə təxəyyülə gətirmək zor...

Bir gün əlində qələm çıxacaq qarşımıza...
Bir gün təbəssümü ilə çıxacaq qarşımıza...
Bir gün şirin dili, saxta nəvazişi ilə çıxacaq qarşımıza...

Amma mütləq çıxacaq...