"Simit almaq üçün sıraya girdim. Növbədə həddindən artıq çox adam var idi. 20 dəqiqədən çox gözlədim. Tam önümdə bir qız uşağı və atası durmuşdu. Atası köynəyinin düymələrini boğazına qədər bağlamışdı. Çox təmiz geyindiyi hiss olunurdu, ancaq bir az köhnə kimi idi paltarları. Ayaqqabıları da köhnə yay ayaqqabısı ancaq bahalı olduğu hiss olunurdu. Bilinirdi ki, vaxtilə imkanlı bir adam olub.
Uşaq hər dəqiqə "Ata noldu, sıra çatmadı mı bizə, acdım mən" deyirdi. Sonunda növbə onlara gəldi çatdı və ata bir simit istədi. Uşaq narazı halda "Ata mən tahinli olanından istəyirəm" dedi.
Atası "Sus qızım!" deyərcəsinə qaşlarını qaldıraraq "Olmaz!" demək istədi.
Əlindəki bir neçə qəpiyi uzadarkən qəpiklərdən biri yerə düşdü və diyirlənərək masanın altına girdi. Adam diz çöküb almağa çalışarkən simitçi:
"Dəymə qardaşım incitmə özünü vacib deyil!" dedi.
Ata utanqac halda:
"Başqa pulumuz yoxdu, əksik oldu, üzürlü sayın, haqqınızı halal edin!" deyincə simitçi:
"Oturun yan masaya, mən özüm isti-isti gətirəcəm simitləri." dedi.
Adam pulu əksik vermənin utancı ilə ən küncdəki masaya oturdu.

Mən də bu arada simidimi alaraq yan masaya oturdum. Çay sifariş verdim, yanına zeytun da qoydular. Bu arada izləməyə də davam edirəm olub bitənləri, simitçinin hərəkətlərini.
Nə isə simitçi içərdən çıxıb həmin masaya doğru yaxınlaşdı. Əlində çox etina ilə hazırlanmış iki boşqab və içində hər şey. Uşağın istədiyi tahinli, simit, şirniyyat və s. Çaylar da gəldi və simitçi də masaya əyləşdi.
Bütün diqqətimlə izləməyə davam edirəm. Öz-özümə "adam neçə ilin iş adamıdır, kimin dilənçi, kimin ac olduğunu bilir və yanılmır" deyirəm.
Söhbətə başladılar və bir yandan çay içməyə də davam edirlər. Gördüm ki, simitçi bir kağız parçası çıxardı və adamın köynəyinin cibinə qoydu.
"Sabah gəl işə başla!"-dedi.
Qismətə bax dedim. Adam pulu düşürdü deyə üzüldüyü masadan indi çörək pulu qazanacaq dedim.
Nə isə onlar qalxıb gedincə içimdə bir narahatçılıq var ki, öləcəm az qalsın. Dərhal simitçiyə