yaxınlaşıb:
"Patron! Səni təbrik edirəm! Heç incitmədən adamı və qızının könlünü xoş etdin və qarınlarını doyurdun. Heç kimə göstərmədən də cibinə pul da qoyub yola saldın. Allah razı olsun! Nə yaxşı adamsan sən, Allah sayını artırsın!" dedim.
"Sağol!"-dedi simitçi.
"Ona demədim ama, o mənim ibtidaidən sinif yoldaşımdı. Mən onu tanıdım, o məni tanımadı ama. Sabah gəlincə deyəcəm. İndi desəm utanar və üzülər işə gəlməz deyə demədim. Biz normal orta məktəbə gedərkən onu atası özəl kolleclərdə oxutmuşdu. Çox zəngin bir ailənin uşağı idi. Sinifdə hər kəs ona qibtə ilə baxardı. Allah bilir nə oldu, başına nə işlər gəldi. Nə olduğun değil, nə olacağın önəmli. Yetər ki, içindəki insanlık yaşasın.”-deyərək boynu bükük susdu simitçi.

"Nəzakət qar kimidir, örtdüyü hər şeyi gözəlləşdirər" deyir Halil Cibran.

O isə insanın əlindədir...Əsl xarakter sahibi insanın. Sıradan