Azərbaycanda bərbərxanalar son illərdə trendə çevrilirlər. Və yəqin ki, fikir vermisiz əsl bərbər salonunun yanında qırmızı-mavi-ağ rəngli bir çubuq asılır.

Bərbər peşəsi qədim peşə sayılır. Əvvəlki zamanlarda bərbərlər yalnız saç və saqqal kəsməklə məşğul deyildilər: siğilləri müalicə edirdilər, sümükləri yerinə salırdılar, hətta hicama edirdilər.

Ən məşhur xidmətləri isə qan tökmə idi: orta əsrlərdə "pis" qandan qurtulmaq çoxlu xəstəliklərin müalicəsində təsirli bir metod sayılırdı. Buna görə hər bərbərin 1 çubuğu (xəstə qanının daha yaxşı axması üçün), bint və 2 qabı var idi (biri sızılan qan üçün, digəri isə zəli saxlamaq üçün).

Tibbi prosedurlardan sonra avadanlığı qurutmaq üçün bərbərxananın çölünə qoyurdular. Bu alətlər qısa müddətdə bərbər fəaliyyətinin simvolu oldu. Sarğı, çubuq və qan üçün qab görən hər yoldan keçən bu müəssisənin fəaliyyətini başa düşürdü.

Bərbərxanalarda qan tökmə çoxdan dəbdən çıxıb və bərbərlər müalicə ilə məşğul olmağı dayandırdılar, lakin simvol qalıb. Çubuq daha böyük və incə hala gətirildi və üç rəngə boyamağa başladılar: ağ - bint simvoludur, qırmızı - arteriya qanı, mavi isə venoz qanı göstərir.