Cənnətə gedən yol

Bir kişi öz iti ilə meşəlikdən keçən yolla gedirdi. Amma həm özü, həm də it çox yorulmuşdu. Birdən qarşısına əzəmətli qapısı olan bir bağ çıxdı. Bağ çox gözəl idi. Musiqi səsi gəlirdi. Hər yer gül- çiçək, bulaqlarla dolu idi. Əsl dincəlməli yer idi. Kişi bağın qapıçısından soruşdu:
- Bura haradır?
- Bura cənnətdir. Sən burda dincələcəksən.
- Burda su var?
- İstədiyin qədər.
- Bəs yemək?
- Burda hər şey var.
- Amma mənim itim də var.
- Çox təəssüf ki, itin girməyi qadağandır.

Bunu eşidən kişi qapıdan yan keçib yoluna davam etdi. Yol onu bir fermaya gətirib çıxartdı. Burda da qapıçı oturmuşdu.
Kişi soruşdu:
- İçməyə suyunuz var?
- Həyətdə quyu var.
- Bəs yemək?
- Səni axşam yeməyinə qonaq edə bilərəm.
- Mənim itim də var.
- Ona da yemək və içmək tapılar.
- Bəs bura haradır?
- Bura cənnətdir.
- Bəs bir az bundan qabaq məni cənnətə dəvət etdilər.
- Orda yalan deyillər. Ora cəhənnəmdir.
- Bəs siz bu yalanı necə qəbul edirsiniz?
- Bizə hətta bu sərf də edir. Cənnətə dostlarını yarı yolda qoymayan insanlar gəlib çıxırlar.