Əvvəl evləndiyimizdə həyatın daha yaxşı olacağına inandırırıq özümüzü. Evləndikdən sonra, bir uşağımız olduqdan hətta sonra biri daha olduqdan sonra həyatın daha yaxşı olacağına inandırırıq özümüzü. Sonra uşaqlar kifayət qədər böyük olmadıqları üçün hirslənər, onlar böyüyəndə daha xoşbəxt olacağımıza inanırıq. Bundan sonra, yetkinlik dövrlərində uşaqlarla daha çox vaxt ayırmaq lazım olduğu üçün hirslənərik. Özümüzə uşaqlarımız bu dövrdən çıxanda daha xoşbəxt olacağımızı, yeni bir avtomobil aldıqda, gözəl bir tətilə çıxanda, təqaüdə çıxanda, həyatımızın dörd dördlük olacağını söyləyərik. Gerçək isə bu andan daha yaxşı bir vaxt olmadığıdır.
Əgər indi deyilsə nə vaxt?
Həyatınız hər zaman mücadələlərlə dolu olacaq. Ən yaxşısı bunu qəbul edib hər nə olursa olsun xoşbəxt olmağa qərar verməkdir. En sevdiyim sözlərdən biri Alfred D.Souza’ya aiddir. Deyir ki;
“Uzun zamandan bəri həyatın- “gerçək həyatin” başlamaq üzrə olduğu təəssüratındaydım. Lakin hər zaman yolumun üzərində bir maneə, öncelikle çatılması lazım olan bir şey, bitməmiş bir iş, ayrılmalı vaxt, ödənilməli bir borc oldu. Sonra həyat başlayacaqdı. Nəhayət, anladım ki, bu maneələr mənim hayatimdır. ”
Bu görüş baxış aspekti xoşəxtliyə gedən bir yol olmadığını göstərdi. Xoşbəxtlik yoldur, elə isə sahib olduğunuz hər anın qiymətini bilin və xoşbəxtliyi, vaxtınızı xərcləyəcək qədər özəl biriylə paylaşdığınız üçün, ona daha çox dəyər verin. Unutmayın, zaman heç kim üçün gözləməz.
Elədirsə….Məktəbi bitirənə qədər, 100 milyard qazanana qədər, övladlarınız olana qədər, övladlarınız evdən ayrılana qədər, işə başlayana qədər, evlənənə qədər, cümə gecəsinə qədər, bazar səhərinə qədər, yeni bir avtomobil, ya da ev alana qədər, borcları ödəyəndə qədər, yaza qədər, yaya qədər, payıza qədər, qışa qədər, maaş gününə qədər, təqaüdçü olana qədər, ölənə qədər …
Xoşbəxt olmaq üçün içində olduğunuz “AN” DAN DAHA YAXŞI BİR ZAMAN OLDUĞUNA inanmaq üçün gözləməkdən imtina edin.
XOŞBƏXTLİK bir miras DEYİL, bir