istəmir. O, risk etmək niyyətində deyildi. Odur ki, yola qızıl dişli taksi sürücüsünün avtomobili ilə davam edirəm. Yeni tikilmiş qonaq evlərinin, yavaş-yavaş hərəkət edən mal-qara sürüsünün yanından keçir, vadi ilə yuxarı gedirik. Yol dərin dərələrdən keçir, dərin çuxurlara düşüb çıxır. Sanki kanyonların “doğram-doğram etdiyi” yaylalardan keçirik. Tanrı bu əraziləri sanki külünglə yaradıb və bu proses zamanı dəli imiş.
Bir saat sonra Xınalıq kəndinə çatırıq. Bu, Avropada ən ucqar kənddir (7645 fut). Kənd kiçik çayın üzərində yerləşir. Xınalığa çatar-çatmaz, balaca oğlan at çaparaq yanımızdan keçir. Bəs yəhər? Yəhər əvəzinə atın belinə ədyal qoyub.

Sanki müasir dövr yeni yolla Xınalıq kəndinə zorla soxulub. Amma kəndin özü 21-ci əsrin yanından ötüb keçir. Kənddə bu gün də yanacaq kimi peyin və quru otdan istifadə edilir. İçməli suyun böyük hissəsi bulaqdan götürülür. Kiminsə zirzəmisində yerləşən hamam isə kəndlilərin çimdiyi yeganə məkandır. Tualetin iyi uzaqdan hiss olunur...

Xınalıqda kiçik dükanlar, məktəb, 2 məscid və əbədilik ab-havası var. Buna yalnız 5 min ilə nail olmaq mümkündür. Xınalıqda yaşayan 2 min insan qoyunçuluqla məşğuldur. Onlar unikal dildə danışır və kvadrat daş evlərdə yaşayır. Evlərin bəzilərinin bir qədər əyildiyini də görmək mümkündür.

Rauf və həyat yoldaşı Cunatın evində qalıram. Dörd otaqlı evin divarları çox kobud hörülüb. Birinci mərtəbədə qoyun saxlanılır.
Soyuq dağ havası udmaq istəyirsinizsə, Xınalığa səfər ən yaxşı variantdır. Əlbəttə ki, ammonyak qoxusuna qarşı deyilsinizsə.
Zaman sanki Xınalığa hökm edə bilmir. Hekayələr sanki bulud kimi onun ətrafındakı zirvələrdə dolaşır...

1988-ci ildə burada bir çoban mağarada yatırmış. Babaəli Babaəliyev deyir ki, o oyanan zaman qarşısında nəhəng, tüklü “qar adam”ı görüb. Aydındır ki, bu hadisədən sonra o insan heç vaxt əvvəlki insan olmayacaqdı...

Mən bu hekayəyə inanmaq istəyirəm. Əgər Azərbaycan Nuha, mələklərə və vikinqlərə ev sahibliyi edibsə, niyə itmiş “qar adam”