, Rusiyaya isə dünyada destruktiv rol oynayan və qlobal təsirini artırmağa çalışan regional aktor kimi baxılır. Yeni ABŞ administrasiyası Rusiyadan və ondan qaynaqlanan təhlükələrdən çox danışsa da, Moskvanı başlıca təhlükə kimi deyil, cari mərhələdə problem yaradan ikinci dərəcəli güc kimi görür. Çinə isə uzunmüddətli rəqabət üçün resurslara malik əsas strateji rəqib kimi yanaşılır. Baydenin Çinlə bağlı ritorikası Trampın ritorikası qədər sərt və kobud olmasa da, siyasəti eynidir, hətta bu siyasətin təhlükəsizlik istiqaməti daha konkret və birmənalıdır. Yəni ABŞ-ın Çinlə bağlı vahid dövlət siyasəti var və əslində bu siyasət Trampın dövründə deyil, Barak Obamanın elan etdiyi “Asiyaya dönüş” (Pivot to Asia) konsepsiyası ilə tədricən başlayıb və illər ötdükcə konkret məzmun qazanıb.

Bayden hökumətinin ritorikasında və yazılı sənədlərində diqqəti cəlb edən əsas məqamlardan biri budur ki, daxili amilin, ölkənin demokratik və iqtisadi inkişafının, iş yerlərinin və daxili istehsalın qorunmasının önəmi xüsusi qeyd olunmağa başlayıb. Aralıq strategiya sənədində bununla bağlı çox güclü vurğu var: “…Bizim dünyadakı rolumuz öz evimizdəki vəziyyətimizdən və gücümüzdən asılıdır”. Yəni açıq bildirilir ki, ABŞ öz içərisindəki problemləri (əsasən kəskin siyasi qütbləşmə və sosial bərabərsizlikdən irəli gələn məsələlər nəzərdə tutulur) həll etməsə, qlobal çapda güclü ola bilməyəcək və mövqelərini itirəcək.

Demokratlar anladılar ki, əvvəlki dönəmlərdə bu amili gözardı ediblər və qlobalist yanaşmalara çox aludə olduqları üçün içəridə xalqı unudublar. İqtisadi qloballaşma və postindustrial dönəm ABŞ-da, xüsusən onun Orta Qərb regionları və oradan şərq sahillərinə qədər uzanan sənaye zolağında (Rust Belt) iqtisadi tənəzzülə səbəb oldu, ölkə daxilində sosial gərginliyin və bərabərsizliyin artması isə Tramp kimi populistin hakimiyyətə gəlməsi ilə nəticələndi. Demokratlar bu dərsi aldılar. Strategiyada deyilir: “Biz Çinin qeyri-qanuni və vicdansız ticarət praktikasına, Amerikanın