Bir gün səhər xəstəxana kafesinde oturub yemək sifariş etdim. Sucuqlu, kaşar pendirli tost va meyva suyunu yenicə yeməyə başlamışdım ki, birdan yan masada 12-13 yaşlı bir oğlan uşağının mana baxdığını gördüm. Elə baxırdı ki, yemək sanki boğazımda ilişib qalırdı. Ona yaxınlaşıb:

Dostum acsan, bəlkə sanə də eynisini sifariş verim? Gözləri işıldamağa başladı:

- mən də istəyiram.

Tez sifariş verdim və birlikdə yemək yemayə başladıq.

Uşaq yemək yedikcaə sanki dünyanı mənə bağışlayırdılar. Yemayi bitirmək üzrə idik ki, bir qadın bizə yanaşdı, gözləri dolmuşdu və manə:

- ona yeməyi sənmi aldın?

- bali mən aldım.

Allah sənin bəlanı verməsin, onu ac qarına getirmişdim ki, analiz verek. İndi man gerek bu uzaq yolu sabah yeniden basa-basa galim.