Gəlin, kişi kimi danışaq. Kimsə arvadınızı, qızınızı söysə, neylərsiniz?..

Əlbəttə, əliniz çatsa, ən yaxşı halda ilk növbədə təpiyin altına salıb, qol-qabırğasını sındırar, sir-sifətini xəşilə döndərərsiniz. Yalvarsa, p.. yemişəm, qələt eləmişəm desə, buraxa bilərsiniz. Üzr istəməsə, öldürməyə də haqq edirsiniz. Amma hər şərəfsizin qanını tökmək də ağıllı iş deyil, çünki ağır cəzası var...

Əliniz çatmasa, gözləməkdən və dözməkdən başqa çarəniz qalmayacaq. Anonim söyüşlər belə, insana pis təsir edir. Söyüşün haradan, kimdən gəldiyini bilməsən də, o söyüş söyən ağzı tapıb, dişlərini məmnuniyyətlə qarnına tökmək keçir ürəyindən...

Keçirəm məsələnin rasional, praqmatik yönünə. Tərbiyəsiz, əxlaqsız, namussuz küçə uşağı olduğun aydındır. Çünki namusu olan bilir ki, başqasının arvadını-qızını söyəndə, ən azı o da səninkini söyəcək. Deməli, binamusdur, çünki bunu hesablamır, ya da vecinə almır. Heç olmasa azacıq da olsa ağlın olsun. Söydüyün obyektin imkanlarını, əlinin neçə kilometrə çatdığını hesabla. Bil ki, səni yerin deşiyindən də olsa tapdırar. Yox, bu oğlan heç nədən qorxmur, mübarizə aparır, zırt-pırt...

Ə, danqalaq, heç olmasa ondan qorx ki, ananı-bacını, arvadını-qızını tutub zorlatdırarlar. Beş-on manat müqabilində o qədər anasının əmcəyini kəsən var ki. Sənin imkanın divar dalından söyüş söyməyə çatır, onlarınkı çox şeyə. Hələ sağ ol de ki, bacardıqları hər şeyi etmirlər. Çünki sənin qədər axmaq deyillər. Ağıllı adamlarla isə ağıllı mübarizə aparmaq lazımdır...