r nüfuzlu zadəganı harda görürdüsə, əlini qarnına qoyub baş əyirdi, bəziləri hətta hörmət-izzət bildirmək üçün diz üstə çöküb alnını yerə vururdu. İnsanları cəzalandırarkən ən dəhşətli işgəncələrə məruz qoyurdular. Şərq ölkələrinə xas ən vəhşi cəza və edam növləri Türkistanda gen-bol tətbiq olunurdu. Xanın ölüm hökmü çıxardığı günahkarlar bazarın ortasına gətirilir və kütlənin gözü qabağında qətlə yetirilirdi. Türkistan diyarındakı bəzi edam metodları digər Şərq ölkələrində olanlardan da dəhşətli və işgəncəli idi. Şərq ölkələrindəki kimi məhkumun boynunu qılıncla vurmur, qoyun başı kimi bıçaqla kəsirdilər. Cinayət işlətmiş daha varlı və ya vacib şəxsləri bazarın ortasında yox, xan sarayının qabağında paza keçirmək yolu ilə öldürürdülər. Arxasına ucu yonulmuş paya keçirilmiş şəxs uzun müddət can verir, cabaladıqca paya daxili orqanlarına daha dərindən otururdu. Qətlə yetirilənin qohumları cəllada pul verməsəydilər, o payanı düz bağırsağa yox, böyürə istiqamətləndirirdi. Paya qabırğaya ilişib dayanırdı və məhkum beləcə bir sutkaya yaxın zarıyaraq can verirdi. Xalqda qorxu yaratmaq üçün ölünü beləcə uzun müddət vertikal vəziyyətdə nümayiş etdirirdilər.
Mərhəmət aktlarına nadir hallarda rast gəlinirdi: regionun cahil bəy və xanları üçün amansızlıq səciyyəvi idi. Qəssab kimi günahkar bildiklərini, xoşuna gəlməyənləri kəsib doğrayırdılar. Qəsd, aldatma, qan düşmənçiliyi, qarət, çaxnaşma, edam- əsrlərdə davam edən özbaşınalıq region xalqlarını gücdən salmış və olan-qalan nailiyyətlərin üstündən də xətt çəkmişdi. Mülkədarlar heç kəs qarşısında cavabdeh olmadıqlarından və qanunlar işləmədiyindən istədikləri cinayətlərə rəvac verirdilər. Həmin dövrlərdə Türkistana səfərlər edən xarici səyyahlar dəfələrlə insan kəllələrindən təpələrə rast gəlmişdilər və böyük heyrətlə bunu öz yazılarında qeyd etmişdilər. Bəzən xırda bir üsyana görə məntəqə camaatı hamısı şaqqalanır, ahu-nalə ərşə dirənirdi. Qırğızlar, buxaralılar, kokandlılar bir-biri ilə müharibə zamanı hansı tərəf qələbə