qədər ağır bir proses olduğunu və insanların gündəlik və həm də kütləvi faciəsi üzərində qurulduğunu, hər şeyə sıfırdan başlamalı olduğumuzu, nano-texnologiyalardan, kosmik gəmi istehsalından əvvəl kartof yetişdirməli olduğumuzun fərqinə varmağa başlayacaqlar.

O zaman bizim xaricdə maliyyə oxumuş “finansist”lərimiz başa düşəcəklər ki, kreditin, xidmət sektorunun inkişafının kökündə istehsalat dayanır. İstehsalat olmayanda, pul bazası da formalaşmır və inkişaf da baş vermir. Anlayacaqlar ki, pozitiv ola-ola Azərbaycan heç vaxt mürəkkəb uzun mənzilli ağıllı hava-hava raketlərinin proqramını hazırayacaq səviyyəyə çata bilməz – Azərbaycan heç vaxt Almaniya olmayacaq. Bunun üçün bizim 300 illik təhsil ənənəmiz, fəlsəfəmiz, infrastrukturumuz, ölçümüz olmalıdır. Bunun üçün biz yüz minlərlə insanın gündə 12, 14 saat işlədiyi dövrü keçməliyik. Biz bütün günü pozitivlikdən və uğur hekayələrindən danışan uğurlu insanlarımız bu sınaqlara hazırdımı?

Azərbaycanın Almaniya olmağı olacaq iş deyil və biz buna çalışmamalıyıq da. Biz nə Koreya olacağıq, nə də Sinqapur. Narşərab satmaqla Almaniya olunmur və bizim ən vacib vəzifəmiz budur ki, biz nanotexnoloji avadanlıqlar yox, narşərab satdığımızı anlayaq. Neftin gətirdiyi pulların yaratdığı xülyadan oyanıb əslində periferik üçüncü dünya ölkəsi olduğumuzu, qlobal kapitalizmin xammal təminatçısı olduğumuzu anlayaq və əsassız qürurumuzu aşağı salıb bundan ağlabatan nəticələr çıxaraq. Daha pozitivlikdən danışa-danışa Almaniya olmaq iddiasına