soruşdum.
- Vallah, onu da müdirlə danışın, ayda 1-2 dəfə işi olanda gəlməyə bilər...

İlahi, 14 saat da iş olar? Özü də bu soyuqda buz kimi kafelin üstündə. Belə də zülm olar. Ona görə də işçilərin bədəni dözmür, hamısı bir müddət işlədikdən sonra qaçır...

İnanın ki, bu istismarın əlindən qaçıb cəbhəyə gedənlər var. Onlar düşünürlər ki, heç olmasa vətən yolunda, şərəflə ölərlər. Heç olmasa, şəhid olarlar, adları qalar. Valideynləri onlara görə pensiya alar. Şikəst olub qayıtsalar belə, dövlətdən müəyyən müavinət alarlar. Daha burada gündə 14 saat buz kimi kafelin üzərində işləyib, 1-2 ildən sonra şalvarlarını islada-islada gəzməzlər...

Mən o marketin, onun müdirinin adını çəkmirəm. Ona görə yox ki, onlarla münasibət saxlamaq istəyir, ya nədənsə qorxuram. Əsla. Çəkərəm, lap o yana da keçərəm. Bir ay qabaq Oba marketlə bağlı yazdığım statusdan sonra marketin müdiri və işçiləri məndən çəkinməyə, hətta ehtiyatlı rəftar etməyə başlayıblar. Bu mənə sərf edir. Amma insaf da dinin yarısıdır. Vaxtilə bizneslə məşğul olduğum üçün qazancın necə ağır, çətin bir şey olduğunu anlayıram. İşçi az işləmək, çox maaş istəyir, ancaq ona deyəndə ki, gəl faizə razılaşaq, risk etmir, deyir mənə dəxli yoxdur, iş oldu-olmadı, mənim məvacibimi vaxtında ver...

Odur ki, problem əsasən mühitdə, ölkədəki sistemdə, aparılan siyasətdədir. Məsələ siyasidir. Vətəndaşların gündə 14-16 saat, istirahət günləri olmadan işləməsinin əsas günahkarı bu hökümətdir. Əmək müqaviləsi-filan haqqında verilən rəsmi bəyanatlar da boş söz yığını, cəfəngiyyatdır. Bunları, qanunu tələb edənlərin nəsibi əbədi işsizlik və ac qalmaqdır...

Sosial ticarət