1932-ci ildə Ukrayna kolxozları həddindən artıq yüksək taxıl planını yerinə yetirməli idi. Planı yerinə yetirməyən və dövlətə borclu olan kəndlilərdən bütün digər ərzaqları müsadirə edirdilər. Müsadirə olunan ərzaqlar borcun silinməsi kimi yox, cəzalandırma mexanizmi kimi qiymətləndirilirdi. Öncə cəzaverici orqanlara yalnız ət, salo və kartof müsadirə etməyə icazə verilirdi, lakin sonra onlara digər məhsulları müsadirə etmək səlahiyyəti verildi.
1932-ci ilin avqust ayında Stalin dövlət əmlakının qorunması üçün yeni repressiv qanun təklif etdi. Belə ki, planı yerinə yetirməyənlərə ölüm, yüngülləşdirici hallarda isə 10 il həbs cəzası verilirdi. Həbs olunanlar heç bir amnistiya aktı ilə vaxtından öncə azadlığa buraxıla bilməzdi. Bu qanunun qüvvəyə minməsindən 1 il sonra 150 min nəfər mühakimə olunub. Qanun 1947-ci ilədək qüvvədə idi, lakin 1932-1933-cü illərdə pik səviyyədə tətbiq olunurdu.
Qolodomor şahidləri bildirirlər ki, 1932-1933-cü illərin soyqırımı zamanı sağ qalmaq üçün nəinki soxulcanları, hətta öz və qonşularının ölmüş insanlarının cəsədlərini qida kimi qəbul edirdilər. Bəzi məlumatlara görə, kannibalizmə görə Qolodomor zamanı 2500 nəfər mühakimə olunub.
Araşdırmaçılar hələ də Qolodomorda ölənlərin sayını mübahisələndirirlər. Demoqrafiya institutu Qolodomordan ölənlərin sayının təxmini 3,9 milyon nəfər olduğu qənaətinə gəliblər. Məhz bu rəqəmi elmi cəhətdən əsaslandırılmış hesab edirlər. Həmçinin alimlər iddia edir ki, Qolodomor zamanı yeni doğulanların sayı kəskin azaldığına görə Ukraynada 600 min uşaq əskik doğulub.
2019-cu ilədək Avstraliya, Gürcüstan, Ekvador, Estoniya, Kanada, Kolumbiya, Latviya, Litva, Meksika, Paraqvay, Peru, Polşa, ABŞ, Macarıstan, Portuqaliya və Vatikan ukraynalıların soyqırımını qəbul etmişdir. Andorra, Argentina, Braziliya, İspaniya, İtaliya, Slovakiya, Çexiya və Çili isə Qolodomoru bəşəriyyətin məhvedilməsi aktı kimi tanıyırlar.