...yad kimi gəzirəm öz otağımda.
alıb nə veribsə məndən gecələr.
bəzən göz yaşları sevincdən axır,
bəzən də kədərdən, qəmdən gecələr.

İllərdir bir məktub yazıram sənə...
bir məktub düşün ki,
səndən danışır.
Evinin yolunu poçtalyon bilmir,
məktubum qırışır,
yolu qarışır.

Nə olar, arabir yada sal məni.
Ehtiyac qalmasın boş vərəqlərə.
Gəl möhtac olmayaq məktub adıyla
o səndən danışan xoş vərəqlərə.

Evinin yolunu xatırlayıram;
yolumun üstüdür,
evimin yanı.
Adresin dəyişdi, tapa bilmədim,
gəzdim hər küçəni,
gəzdim hər yanı.

Sən məni bilirsən.
Səndən nigaran
qalaram səssizcə öz yatağımda.
Sən yada salmasan dəli olaram,
yad kimi gəzərəm öz otağımda.

Sən məni bilirsən..