oğlu neçə bacı qardaşsız qalırdı hər gün hər saat bu şeyləri görürdüm və məndə məhv olurdum. Bizi Cəbrayıla gəlirdik yolda bizim maşınları ermənilər minaatanla vurmağa cəhd vura bilmədilər maşınlarımızı hamı sel yarğanı ilə irəli davam edirdi birdən minaatan mərmisinin səsi gəldi hamı uzandı yerə mərmi düşdü yerə birdə dedilər ki əsgər yaralanıb qəlpə əsgərin topuğuna dəymişdi əsgəri tez təxliyyə etdilər. Biz yenə sel yarğanı ilə Cəbrayıl rayonunun Daşkəsən kəndinə hərəkət edirdik yol boyu ermənilərin yanmış və leşləri yol boyu idi biz 1 saatdan çox yol getdik ayaqla kəndin ətrəfindan murdar qoxu gəlirdi həmin Daşkəsən kəndidə yaşayış olmayıb 1992ci illərdən qalan evlər var idi. Döyüş vaxtı ermənilər oranı tibb məntəqəsi etmişdilər. Biz ora çatdıq dedilər gecəni burda yatacaqsınız yatmaq dedilər gülümsədim ki yataq olar? Kim yata bilər? Gecəni bir təhər yola verdik sabahsı günü bizim bölükdən 3 qurup şəxsiyyət yığdılar könüllü olaraq ölümə getmək istəyənlər məndə həmin qurupda var idim. Gecəni gözlədik bizə təlimat verdilər döyüş gedən yerdən maşın sürətlə geldi yanımızda saxladı maşında su var dedi boşaldın yerə maşının qapısını açanda bir hadisə ilə üz üzə gəldim maşında Şəhid var idi bir anlıq düşündüm ki bir gün məndə belə gələ bilərəm həmin Şəhidimizin başından snayper tüfəngi ilə vurmuşdular başı paramparça idi.
Suyu boşandıq indi isə kamaz gözlədik kamaz gəldi.. bizə dedi ki mən kamazı saxlayan kimi hamı düşür yolun soluna axşam düşdü yola kamaza mindik yola çıxdıq. Yol boyu kamazı ancaq vurmaq istəyirdilər məndə fikrə getmişdim indi mən Şəhid olsam nə olacaq görəsən ancaq bu fikirlər başqa heçnə fikirləşə bilmirdim. Kamaz saxladı düşün tez sözünü eşitdim hamı düşüb tez bir şəkildə yolun soluna düşüb uzandıq yerə başladılar həmin bizim düşdüyü yeri vurmağa inanın Allah'a ki mən səhərə qədər düşdüyüm yerdən qalxmağa qoymayıblar səhər saat 5 kimi minaatanlardan atırdılar saat 7 olardı harada Rabitə ilə əmr gəldi irəli gedirik hamı üst başını yoxladı nəyi