Rayona çatandan sonra yol boyu məni düşündürən suallara cavab tapdım.

Məlum oldu ki, atam Elşadın hərbiçi olduğunu oğlu əsgərlikdə xidmət edən bir tanışından iki il əvvəl təsadüfən, söhbət əsnasında öyrənibmiş.

Bizə gəlməzdən bir gün əvvəl onun harada və hansı hərbi hissədə qulluq etdiyini də həmin tanışından xəbər aldıqdan sonra yola düzəlib.

Kirayə qaldığımız evin ünvanını isə Kənandan Elşadın qayınatası olduğunu bildirdikdən sonra ala bilib.

Mən evə çatandan bir an olsun sakitləşə bilməmişdim. Bu vaxta qədər ata-anamın, bacımın həsrətiylə yaşasam da, bu müddətdə Elşada da çox bağlanmışdım. İndi yarı canım onun yanında qalmışdı.

Gecə yatağa girəndə istər-istəməz yenə Elşadı xatırlayıb, gözümün yaşını saxlaya bilmədim. Bacım yanıma gəlib məni qucaqladı. Sakitləşdirməyə çalışdı. Sonra diqqətlə məni süzüb:

– Atada günah yoxdur, bacı. Onu qınama, – dedi. – Heç bilmirəm bunu sənə necə deyim. – Sıxıla-sıxıla, dilini sürüyə-sürüyə sözünə davam elədi. – Qayınanan atanın iş yerinə gedib.

Mən yerimdə qalxıb oturaraq gözümün yaşını sildim. Heyrət içində onu dinləməyə başladım.

– Tələb edib ki, “Qızın oğlumdan əl çəksin! Sənin qızına görə oğlum bizdən üz döndərib! Elə etməsin ki, mən başqa yola əl atım! Sizi elə rüsvay etdirərəm ki…” Hətta fikrini, məqsədini çox iyrənc şəkildə elan edib. Bu söz ataya yaman təsir etmişdi, Mələk. Bıçaq vursaydın qanı çıxmazdı. Anaya sual verdi: “Heç bilirsən bu sözün mənası nədir?! Bu qadın öz oğlunu, onun adını düşünmürsə, mənim qızım onun üçün heç kimdir!” Bunu dedi, sənin dalınca getdi.

Yaşadıqlarımı gözümün önünə gətirib nifrətlə təsdiqlədim:

– İnanıram, edər! – Dərhal da qəti bir səslə əlavə etdim. – Amma mən Elşaddan əl çəkən deyiləm! Hamı bunu belə bilsin! Ölsəm də ondan ayrılmayacam! Papaq deyiləm başdan-başa qoyulam!

10 GÜN SONRA

Mən hələ də Elşadın yolunu gözləyirdim. Qulağım səsdə, gözüm yolda idi. Onun zəng vuracağını, dalımca gələcəyini umurdum, amma Elşaddan hələ də bir xəbər yox idi. Bu isə