ə sarıldı.

6 AY SONRA

Bir gün sübh tezdən mən vanna otağında həyəcanla testin nə göstərəcəyini gözləyərkən nəticəni görəndə sevincimdən qışqırmamaq üçün özümü güclə saxlamışdım. HAMİLƏYDİM.

Bir az sakitləşib özümü bu şad xəbərə inandırdıqdan sonra vanna otağından çıxdım. Ürəyim necə şiddətlə vururdu, ilahi…

Allah-təala bu qədər əzablardan sonra bizi mükafatlandırmışdı. Üzümüzü güldürəcək bir hədiyyə bəxş eləmişdi.

Elşad hələ oyanmamışdı. Necə sevincək olmuşdumsa, Elşadın nə vaxtsa oyanacağını gözləməyə səbrim çatmadı. Bu xəbəri elə bu dəqiqə almasını istəyirdim. Yatağın üstünə çıxıb, onun üzündən öpdüm. Oyandırmağa çalışaraq:

– Elşad… – deyə çiyninə toxundum.

O, handan-hana gözlərini açıb:

– Hmm… – deyə arxası üstə çevrildi.

Mən təbəssümlə onu süzdüm. Sözü dilimin ucunda dolandıra-dolandıra tam ayılmasını gözlədim. Elşad gözlərini ovuşdurdu:

– Nə olub, zəng gəlib mənə?

– Yox, ismarış gəlib! – deyə gözlərimin içi gülə-gülə dilləndim. – Bir vacib ismarışınız var.

– Nə ismarış? Gətir telefonu görüm.

– Telefonda deyil! Burdadır! – deyə hamiləlik testini xalatımın cibindən çıxarıb onun gözləri önündə tutdum. – İsmarış gəlib ki, tezliklə ata olacaqsan!

Elşad bir neçə anlıq çaşqın baxışlarla üzümə baxdı. Qaşlarını çatıb soruşdu:

– Nə olub dedin?

Qaşqabağımı tökdüm:

– Off… Sən, kim bilir, neçənci yuxudasan. Yat, yuxunu al!

– Bu xəbərdən sonra yuxu qalar məndə? – O, birdən məni qamarlayıb, gülə-gülə yatağa yıxdı. Dəli-dəli öpüb, əlindən çıxmağa çalışsam da buraxmadı. Daha dərin bir məhəbbətlə mənə sarıldı. Fərəhi köksünə sığmırdı. Mən onu heç vaxt belə bəxtiyar görməmişdim.

…Günlər, aylar ötür, hamiləliyim irəliləyib qarnım bəlli olmağa başladıqca həyəcanım bir az da artırdı.

Elşad isə məndən fərqli olaraq həmin günü az qala iplə çəkirdi. Pərvanə kimi başıma dolanır, məni əlinin içində saxlayırdı. Hər şeydən qoruyub, az qala yatanda da keşiyimi çəkirdi. Bu vaxta qədər görmədiyim müdhiş qayğını, nəvazişi görürdüm