bilirdi ki, səssiz olmasına baxmayaraq, Rasim dəmir kimi oğlan idi – əsla heç kimin önündə karyera uğrunda əyilməzdi.

İlk 15 dəqiqəlik ümumi söhbətlərdən sonra “Rasim, canım çox sıxılır. Hər şeyim yaxşı idi. Amma özüm də anlamadım ki, necə işsiz qaldım və artıq iş də tapa bilmədim. Mənə kömək et – amma iş tapma məsələsində deyil. Mənə səhvlərini de. Və mümkündürsə, sən necə yüksəldiyini mənlə paylaş”.

“Tural, əslində, səni tənqid etmək kimi bir istəyim yoxdur. İstəmərəm xətrinə dəyim. Mən sadəcə, sənə öz bəzi düşüncələrimi deyəcəm – sən onları dinlədikdən sonra böyük ehtimal, özün üçün nəticələr də çıxararsan, səhvlərini də görərsən”.

Birincisi, mən işə başladığım ilk gündən etibarən özüm üçün məqsədlər müəyyən etmişdim. “10 il sonra mən, Rasim, kiməm, hardayam, hansı biliklərim var və nələr edirəm?” kimi sualların cavablarını düşünürdüm və müəyyən etmişdim özüm üçün.

Özünə sual ver, Tural – sənin məqsədlərin varmıydı?

İkincisi, hər gün, nə olursa-olsun, mütləq şəkildə, 10 il sonrakı özüm üçün kiçik də olsa, amma addımlar atırdım – kitab və məqalələr oxuyurdum, təcrübəli insanlarla görüşürdüm və onlardan faydalanmağa çalışırdım.

Özünə sual ver, Tural – inkişaf edirdinmi hər həftə, hər ay?

Üçüncüsü, özümə rahat iş deyil, inkişaf edəcəyim iş axtarırdım. Misal üçün, mənim maaşım 1200 manat olanda eşitdim ki, şirkətimizin şöbələrindən birində bir rəhbər üçün şəxsi köməkçi axtarıllır və maaş 650 manatdır. Düşünmədən müraciət etdim və getdim o işə. Bir gündə həm maaşım azaldı, həm də işlərim artdı və gərginləşdi. Həftə sonları da işləyirdim. Amma inkişafım 2 qat atmışdı, çünki o şöbənin rəhbəri olduqca peşəkar bir adam idi.

Sərt və tələbkar insan olmasına baxmayaraq, adam işləyənə dəyər verirdi və inkişafına kömək edirdi. Onun yanında işləmək, onunla eyni havanı udmaq mənə ən bahalı universitetdən daha faydalı oldu – belə bir adamın necə iclas apardığını, insanlara hansı formada tapşırıqlar verdiyini,