Qarabağda su məsələsi hələ çox söz-söhbətə səbəb olacaq. Ağdama axan çayların hamısı (Papravənd, Qabartı, Xaçın, Qarqar, Gülablı) və ən vacib suvarma kanalı olan Tərtərçaydan çəkilən kanal Rus sülhməramlıların nəzarəti altında olan zonadan keçib gəlir.
Xüsusən Tərtərçay kanalı Tərtərçaydan başlayır, Ağdərədən keçib Ağdama daxil olur. Ermənilər şərait yaratmasa bu çox vacib su kanalı istifadəsiz qalacaq. (Vaxtı ilə onlarla Ağdam kəndi məhz bu kanal ilə suvarma edirdi). Eyni ilə digər iki kanal var ki, Tərtərçaydan başlayır, rus sülhməramlıları olan ərazidən keçib Ağdamın kəndlərinə gəlirdi. Bu kanallara da şərait yaradılmasa Azərbaycan kəndləri üçün çox mənfi təsirləri olacaq. (məs, Şotlanlı, Ümüdlü və Güllücə kəndləri bu kanallar ilə Tərtərçayın suyundan istifadə edirdi.

Suyun idarə edilməsi üçün dialoq aparılması labüd görünür, yoxsa itir-itir vəziyyəti əmələ gəlir.

Papravənd (Gülyataq) çayı erməni kəndlərindən başlayır, Ağdama daxil olur, yenidən erməni kəndlərinə tərəf axır. Eləcə də Qarqar və Xaçın çayları, baxın, Azərbaycan kəndlərindən başlayır, Erməni kəndlərindən keçib yenidən Azərbaycan kəndlərinə gəlir. Xaçın çay Kəlbəcərdən başlayır məsələn, keçmiş DQ-ın ortasından keçib Ağdama tərəf axır. Bu iki çayın suyu on minlərlə Azərbaycanlı ailənin tək çarəsidir, alternativləri yoxdur.

Yaranan vəziyyət ermənilər üçün də çox qəlizdir. Belə ki, Ermənilərin Ağdərə şəhərindən Tərtər şəhərinə qədər vaxtı ilə suvardıqları və əkinə yararlı minlərlə hektar sahələrinin artıq əldən çıxdığı, Suqovuşan dərəsinin artıq Azərbaycanın əlində olduğuna görə irriqasiya proqramına start verə bilmələrinin qeyri-mümkün olduğu görünür. Vaxtı ilə Tərtərçaydan çəkilən və indi Azərbaycanın nəzarətində olan sağ kanal, Qazarx, Daşarx və Şıxarx kanalları ilə Ağdərənin yaxınlığında olan erməni kəndlilərinə məxsus minlərlə hektar torpaq sahələri suvarılırdı. İndi bu kanal çıxışları Azərbaycanın nəzarətindədir. DQ-ın əkinçiliyə yararlı ürəyi Ağdərə şəhərinin şərqində və