Sosioloq Ziqmund Bauman kiçik insanların kiçik insanlara qarşı terroru haqda araşdırmasında dini fundamentalist və siyasi ideoloji terroru analiz edir.

Bauman fikir verir ki, terror və kütləvi qətl hadisələri daha çox kasıbların yaşadığı yerlərdə baş verir. Rasional olaraq düşünmək olardı ki, bu cür aktlar varlılara və idarəetmə əllərində olanlara qarşı aparılmalıdır, amma daha çox əksi baş verir. Sanki iqtidar bizim olmadığımız yerdədir.

Terrorun özü də nə qədər güclü, hər an gələ bilən təhlükə kimi görünsə də, heç vaxt terrorçular öz məqsədlərinə (məsələn, dövlət yaratmaq) çata bilmirlər və qısa zaman sonra məhv edilirlər.

Yəhudi əsilli, həm də kifayət qədər tənqidi düşüncəyə sahib Bauman daha sonra yazır:

"Biz izolyasiya və bir-birimizdən atomlaşmış vəziyyətdə, insanların institutlara güclənmədiyi vəziyyətdə yaşayırıq. Belədə öz əllərində heç bir gücün olmadığını hiss edən insanlar öz güclüzlüklərinə mənasız özünü məhv etmə ilə reaksiya verirlər. Məsələn, fələstinli gənclər İsrail ərazisində dolanırlar ki, hamilə qadına və ya əsgərə bıçaqla hücum etsinlər. Onlar dərhal sonra ya güllələnirlər, ya da həbs edilirlər. Onlar öz həyatlarını mənasız və çox zaman heç bir nəticə verməyən terror anına görə məhv edirlər.

Terror sayəsinə "kiçik və gücsüz insanlar" (boş yerə) ümid edirlər ki, aradan qalxmayan gücsüzlük vəziyyətinin heyfini çıxırlar. Onların (əvvəldən uğursuzluğa məhkum) ümidlərini lağa qoymaq olar, və ya onların verdiyi qurbana görə narahat olmaq da olar, ancaq həmişə elələri tapılacaq ki, bu cür aktlarda öz haqsız yerə itirilmiş şəxsiyyətini bərpa etmək şansı görsün.
Fələstinlilərin hələ bəxti gətirib: onlar öz bədbəxtliklərinin səbəbini bir obyektə, "İsrail işğalına" yükləyə bilirlər. Öz şəxsi ləyaqətlərini və gələcəklərini itirmiş digər yerlərdən olan insanlar isə heç bilmirlər ki, günahı kimin üstünə atsınlar. Ona görə də onlar kimə hücum edirlər.

Bir həqiqətən də Hobbsun dünyasına qayıtmışıq. Ancaq burada biz Hobbsun fikrinə görə