İndiki zəmanədə uşaqların uşaqlıq dünyaları oğurlanıb. Telefonlar, proqramlar, telefon aplikasiyaları onların xəyal dünyasını kiçildib və bir nöqtəyə baxan canlılara çevirib. Valideynlər də elə reaksiya verirlər ki, sanki xərçəngə çarə axtarırlar, amma tapmırlar. Halbuki uşaq gördüyünü götürər.

Telefon asılılığı olan uşağın yanında daima başqa bir işlə məşğul olun, kitab oxuyun, gülləri bəsləyin, heyvanlara qulluq edin, şəkil çəkin və s. görəcəksiniz ki, uşaq da əlindəkini atıb o məşğuliyyətə yönəlir. Sonra deyirlər uşağım ekrana baxmasa yemək yemir. Gör a! Onu elə vərdiş etdirən kimdir? Yoxsa elə bilirsiniz 9 ay qarnınızda oturub "çıxsaydım Maşaya baxa-baxa yemək yeyərdim" deyib? Vərdişindən vaz keçirmə bir-iki cəhddə alınmırsa o saat "mən bu uşaqla bacara bilmirəm" deyib vaz keçirlər. Valideyn olmaq budur? Yox əgər bacara bilməyib başından eləmək üçün onu tv, telefona yapışdıracaqdınsa doğmazdın. Əgər bir valideyn bacarır və biri bacarmırsa, bu edə bilməyənin bacarıqsızlığıdır. Ruhu şikəst uşaqlar böyütməyin.