incitdi.

bəzi şagirdlər paketdən çıxan saxta daşlarla bəzədilmiş, bir neçə daşı düşmüş bilərziyi və üçdə biri dolu olan ətir şüşəsini görüb gülməyə başladılar. Amma Gülnaz bilərziyin zərif olduğunu deyərək təriflədi və ətirdən azca üstünə vuraraq şagirdlərin gülüşünü ört-basdır elədi.

o gün dərsdən sonra Yusif Gülnaz müəllimənin yanına gəlib dedi:

- Gülnaz müəllimə, bu gün sizdən anamın qoxusu gəlirdi.

uşaqlar gedəndən sonra Gülnaz hardasa bir saata kimi ağladı. O gündən sonra Gülnaz Yusifə daha çox diqqət göstərməyə başladı. Yusifin zəkasının yenidən canlandığını hiss elədi. İlin sonuna kimi Yusif sinifin ən çalışqan şairdlərindən biri oldu.

Gülnazın “hamınızı çox sevirəm, birinizi o birinizdən ayırmıram” yalanının əvəzində Yusif onun ən çox sevdiyi şagirdi olmuşdu.

bir il keçdi, qapısının ağzında bir məktub tapdı Gülnaz. Məktubu Yusif yazmışdı. Yusif bu vaxta kimi ən yaxşı müəlliminin Gülnaz olduğunu yazmışdı.

Yusifdən yeni məktub gələnə kimi 6 il keçdi. Məktubda liseyi bitirdiyini və sinifdəki üçüncü ən yaxşı şagird olduğunu yazmışdı. Onun ən yaxşı müəlliminin hələ də Gülnaz olduğunu yazmağı da unutmamışdı.

dörd il keçdi. Yusifdən Gülnaza yenə məktub gəldi. O, universitetdə oxuduğunu və yaxşı bir dərəcəylə məzun olmaq üçün çox güc sərf edəcəyini yazmışdı. Onun ən yaxşı müəlliminin hələ də Gülnaz olduğunu yazmağı yenə də unutmamışdı.

dörd il də keçdi. Yusifdən daha bir məktub gəldi Gülnaza. Yusif universiteti yüksək dərəcəylə bitirmişdi və təhsilini davam etdirmək istəyirdi. Və hələ də Gülnaz onun tanıdığı ən yaxşı müəllim idi. Bu dəfə məktubun altındakı imza uzun idi – Tibb elmləri doktoru Yusif İsmayılov.

dayanın, hekayə hələ bitməyib. Yaz idi, Yusifdən Gülnaza məktub gəldi. Yusif öz yarını tapdığını, evlənəcəyəyini, atasının bir neçə il əvvəl öldüyünü yazmışdı. Və Gülnaz müəllimədəm toyunda anası və atası üçün ayrılan yerdə oturub-oturmayacağını soruşurdu. Təbii ki, oturacaqdı. Gülnaz müəllimə üçün bundan böyük sevincmi