i vardı?!
Gülnaz müəllimə toya gedərkən qoruyub saxladığı həmin o hədiyyə bilərziyi, hə, Yusifin saxta daşlarla bəzədilmiş, bir neçə qaşı əksik olan o bilərziyi taxmağı anasının ətrinə bənzəyən o ətirdən vurmağı unutmadı.

toyda bir-birilərini sevgiylə qucaqlayarkən Yusif onun qulağına pıçıldadı:

- mənə inandığınız üçün, özümə dəyər verməyi, lazımsız bilməməyi öyrətdiyiniz və məni dəyişdirdiyiniz üçün də sizə minnətdaram, Gülnaz müəllimə!

Gülnaz müəllimə cavabında “Səhvin var, Yusif, mən sənə yox, sən mənə öyrətdin. Mən müəllimliyin nə olduğunu səninlə qarşılaşanda bildim” deyib gülümsədi.

hə, təəssüf ki, bizim Gülnaz kimi müəllimlərimiz az oldu. Vətən Gülnaz müəllim kimi müəllimlərdən başlamalıdı