a qaçmayaq da.

Dillənmədiyimi görüb, bir qədər mülayim tonda əlavə etdi:

– Burada səninçün bir ev tikdirəcəm ki, millət tamaşasına duracaq!

– Hmm…

– Başa düşmədim. Necə yəni hmm. Bu bir az müəmmalı oldu. İnanmırsan?

Narazılıqla köks ötürdüm.

– Başa düşürəm səni, amma biz ayrı ev-eşik olacağıq. Bizə heç kim qarışmayacaq. Sən mənə de görüm, yataq otağımız hansı səmtdən olsun? Vacib məsələ budur e.

– Mənə maraqlı deyil. Həyatımızda bütün qərarları sən verirsən. Nə vaxt mənim fikrimi soruşmusan ki?

– Yox, sən necə istəsən, elə olacaq. Kişi sözü verirəm sənə! Amma təklif edirəm pəncərəsi bağ-bağçaya açılsın. Təzə gəlinlə qayınanası saçyolduya çıxanda bizi narahat etməsinlər. – Anasını və İlkinin gələcək həyat yoldaşını nəzərdə tuturdu.

– Tək dərdimiz bircə yataq otağıdır da.

– Məni maraqlandıran otaq oradır. Xüsusi olmalıdır. – Elşad şeytani bir təbəssümlə gözlərimin içinə baxdı.

Bir həftə sonra Elşadın dediyi kimi evin tikintisi üçün ilk işlər görüldü. Birinci mərhələ başa çatdı və hörgü işləri başlandı. Bu minvalla birinci mərtəbənin divarları çox keçmədən hörülüb qurtardı. İkinci mərtəbənin hörgüsünə başladılar.

Elşad istirahət günləri rayona gələndə işin gedişatı ilə şəxsən maraqlanır, ustalara tapşırığını verib gedirdi.

Hər şey öz yolunda getsə də məni Elşaddan ayrı qalmaq üzürdü. O isə bizi burada nə üçün saxladığının səbəbini hələ də açıb demirdi. Bir yandan da hər gün Zeynalın gözüm önündəki hərəkətləri, halı-vəziyyəti canımı boğazıma yığmışdı. Elə bir gün olmazdı narkotik istifadə etməsin. Əvvəllər başa düşməsəm də, artıq üzünə baxan kimi anlayırdım. Rəngi-ruhu, baxışları bunu özü açıb adama deyirdi.

Mənə yer edən Elşadın belə bir insanla bizi bir damın altında qoyub getməyə necə razı olması idi. Bu günədək səsimi çıxarmasam da həmin gün artıq səbrim