1 İL 6 AY KEÇDİ.

Bir yay səhəri yuxudan oyanıb eyvana çıxanda Elşadı səhər idmanı edən gördüm.

Hələ heç kim oyanmamışdı. Bunu fürsət bilərək dərhal həyətə enib, yanına getdim.

Gözucu mənə baxan Elşad gəldiyimi görsə də məşqinə davam etdi.

Mənim onu necə məhəbbətlə seyr etdiyimi görürdü. Sonda əllərini yerdən götürüb, bir-birinə çırpıb təmizlədikdən sonra barmağının ucu ilə koftamın ətəyindən yapışıb, məni özünə xas bir əda ilə yanına çəkdi. Çənəmi ovcunun içinə alıb dodaqlarımdan dəli bir istəklə öpdü.

– Sabahın xeyir! – dedi. – Öyrədə bilmədim də.

Mən əlindən çıxıb:

– Off, tərlisən, Elşad. Get gir duşa. Bu istidə sən də… – Narazılıqla onu süzdüm.

– Tərliyəm? Bərəkallah. – Elşad tərs-tərs məni süzdü. – Axır vaxtlar əcəb bəhanələr gətirirsən ha, gözəl qız. Hələ səbrimi basıram. Amma bu gedişlə, deyəsən, aramız dəyəcək. Dəqiq belə olacaq.

Onun nə demək istədiyini gözəl bilib, gözlərimi süzdürdüm.

Elşad ağacın altındakı skamyada əyləşib yerində yayxandı.

– Yaxşı yadıma düşdü. Ayın 8-i Kənanın toyudur. Nəhayət, evlənir, əclaf. – Gözləri təbəssümlə qıyıldı. – Getmək istəyirsən? Hüseyni də götürək, birlikdə gedək. Məni nə vaxt görsələr anası, bacıları həmişə xahiş edirlər ki, səni qonaq aparım onlara. Kənan onsuz da dəvət edib. Dilbədil tapşırıb ki, gələndə Hüseyni, gəlinbacını da gətir.

Kənan beş bacının tək qardaşı idi. Onun toyu kim bilir necə təmtəraqla keçəcəkdi. Çünki doğmaları arzu-niyyətlə bu günü çoxdan gözləyirdilər. Və nəhayət, könlünə yatan bir qızı ona adaxlamışdılar.

Mən tərəddüdlə Elşada baxdım:

– Tanımıram axı. Sıxılaram orada, – deyib, Elşadın yanında əyləşdim.

– Tanış olacaqsan da. İstiqanlı insanlardır. Tez qaynayıb-qarışırlar. Sevinərlər. Kənan mənə qardaşdan da artıq olub da, bilirsən. Dar günümdə də, şad günümdə də yanımda olub. Onun toyunda iştirak etməsəm, demək, kəsdiyimiz duz-çörəyi tapdayıb keçmiş oluram. O tərəflərin toylarının bir başqa ləzzəti var. Dədə-baba adəti ilə keçir məclis. Bizim toylar