, çoxdan.

Evdəkiləri oyatmadan səssizcə öz otağımıza keçdik.

Elşad şirin yuxuda olan Hüseyni məhəbbətlə süzüb, ona tərəf əyildi. Üzündən öpüb, ətrini, qoxusunu ciyərlərinə çəkdi.

– Nəfəsim!

Sonra qaşının birini adəti üzrə alnına qaldırıb gözucu məni süzdü. Buşlatını ləng bir hərəkətlə soyunub, mənə uzatdı. Almaq istəyəndə biləyimdən yapışıb qəfildən özünə çəkdi.

– Biz neyləyək? – Baxışları bədənimdə gəzdi.

– Birbaşa hamama! – Tərs-tərs onu süzdüm. – Başdan-ayağa siqaret qoxuyursan!

– Vəssalam da. – Elşad üz-gözünü turşutdu.

– Bu kökdə yatağa girməyinə icazə verə bilmərəm.

Elşad bu sözümə bənd imiş kimi dərhal şərt qoydu önümə:

– Onda zəhmət çək, gəl, özün yuyundur məni! Yoldan gəlmişəm!

Çox keçmədən Elşadın ardınca hamama getdim. Mən içəri girəndə o, əlini ürəyinin üstə qoyub, halsız halda dayanmışdı. Arabir üz-gözünü turşudub ufuldayırdı. Onu belə görəndə heyrətdən gözlərim iriləndi.

– Elşad! Nə oldu?

Yaxşı görünmürdü. Dillənməyə qüvvəsi çatmadı. Əlinin işarəsi ilə məni yanına çağırdı. Çaşıb qaldım. Həyəcanla tez ona yaxınlaşdım:

– Yaxşısan?

“Yox” mənasında dilini nırçıldatdı. Bir az da ikiqat əyilib fısıldadı. Canımı qorxu bürüdü. Özümü daha da itirdim. Onu dikəltməyə çalışaraq:

– Ağrın var? Qurban olum, məni qorxutma!

– Boğuluram. Havam çatmır. – Elşad dişlərini bir-birinə sıxaraq güclə dilləndi.

– Gəl, çıxaq bayıra! Dərman gətirim, iç!

– Yox.

Mən bir az da təlaşlandım:

– Necə yox? Görürəm axı, yaxşı deyilsən. Gəl! – Qoluna girib onu tələsdirdim. Sözüm ağzımda qaldı. Bu anda duş açıldı və su şırnağı təpəmdən aşağı axıb məni büsbütün islatdı.

Mən diksinib, suyun altından geri çəkilərək çaşqın baxışlarla Elşada baxanda o, cəld belimdən yapışıb, məni özüylə bərabər təkrar suyun altına saldı. Bir həmlədə özünə doğru çəkib, dəli bir ehtirasla yanıqlı-yanıqlı öpməyə başladı.

Sən demə, mənə kələk gəlirmiş. Mən narahat halda onunla maraqlandığım vaxtda onun bir əli duşun düyməsində imiş.

Bir yandan