onun nəfəs kəsən öpüşü, bir yandan da üzümə vuran su şırnağı məni az qala boğurdu. Hiddətlə sinəsindən vurub itələyərək əlindən çıxdım.

– Çox pis oğlansan, Elşad! Bax da, gör nə etdin! – Məni saran hirslə su süzülən geyimimi göstərdim. – Off!

Elşad gülə-gülə barmağını dodaqlarına apardı.

– Sus. Səs yayılır, milləti oyadacaqsan. Belə götürsək, heç sən də yaxşı qız sayılmazsan.

Onun gülməyi məni cin atına mindirdi:

– Sənə bir də ürəyim yansa!

– Mənə nə vaxt ürəyin yanıb ki, sənin! – Elşad yolumu kəsib, hamamdan çıxmağımı əngəlləyərək cəld qapını içəridən bağladı. – Ürəyin yansa, bir günlük evə gəlirəm, məndən uzaq gəzmərsən.

Futbolkasını əynindən çıxardı. Güləş bir ifadə ilə mənə doğru gəldiyini görüb, Hüseyni ona xatırlatmaq istədim:

– Uşaq.

Elşad məni dinləmədi. İrəli yeriyib, məni tutdu:

– Əşi, uşağın ən körpəsi burdadır, yanında. Diqqət bu dəqiqə mənə lazımdır. Oğlum atasını başa düşər.

Zorla dodaqlarımdan öpərək məni təkrar suyun altına saldı. Və qınaqla dedi:

– Qardaşım mənimlə quda olmaq istəyir. Sən hələ nə fikirləşirsən? Üzüqara qalım qardaş yanında?

Sözlərinə məni gülmək tutdu.

O isə islanıb üzümə yapışmış saçlarımı əliylə arxaya doğru hamarladı. Gözlərini gözlərimə dikib, uzun, dərin bir baxışla mənə baxdı. Bədənimdə gəzən əlləri belimi sıxdı. Su süzülən dodaqları atəşli-atəşli boynumu, boğazımı