. Gözlərini yummuşdu. Yenə musiqinin sehrinə uyub, öz aləminə getmişdi. Yanında oturdum. Qulaqlığın birini onun qulağından götürüb öz qulağıma taxdım.

Gitarada ifa olunan həzin musiqi sədaları qulağıma axıb doldu. Dodaqlarımda anında yaranan təbəssümlə Elşadı süzdüm. Sanki onu ilk dəfə idi görürdüm. Baxdıqca baxmaq istəyirdim. Gözlərim o qədər həsrətini çəkmişdi ki.

O, gözlərini açıb zəndlə üzümə baxdı və bəxtiyarlıqla onu süzdüyümü gördü. Qulaqlığı qulağından çıxarıb, mülayim bir səslə soruşdu:

– Yatdı Hüseyn?

Başımı tərpədib ona sığındım. Elşad qolunu qaldırıb məni qolunun altına aldı, sinəsinə sıxdı. Bir az da məhəbbətlə ona qısıldım.

Baxışlarımı qaldırıb muncuq kimi göy üzünə səpələnmiş parlaq ulduzlara baxa-baxa düşüncələrə dalmışdım. Sükutumu görüb, Elşad marağını boğa bilmədi:

– Nə fikirləşirsən?

Köks ötürüb:

– Yaşadıqlarımızı, – dedim.

– Hmm.

– Gözümün önündən keçir hər şey, özüm də mat qalıram bəzən. Bu qədər müsibəti biz yaşadıq?

– Hə, axır qəmimiz olsun. Təəssüf ki, yaşadıq. Yazan belə yazıbmış. Nə etməli?

– Bilirsən nə istəyirəm? Hər insanın istədiyini. Bu sakit gecə kimi sakit həyat. Sakit, firavan. Mənə dəyərli olan varlıqlarım – sənlə Hüseyn hər zaman yanımda olun. Məni tərk etməyin. Bunu istəyirəm!

Elşad köks ötürüb alnımdan öpdü. Və bir xeyli dodaqlarını alnımdan götürmədi. Sonra etiraf etdi:

– Ağır günlər yaşadıq, amma çətinliklərim mənə səhvlərimi başa saldı. Buna görə heyifsilənmirəm, şükür edirəm Allaha. Nəticə çıxarmağım üçün yaşatdı bunları mənə. Allahdan möhlət istəmişəm özümə, heç olmasa sizin üçün bir şərait qurum. Kiçik də olsa bir ev alım. İşdir, əgər mənə bir şey olsa, heç olmasa gözüm arxada qalmasın. Öləndə də rahat yatım məzarda ki, başınıza bir bəla gəlməyəcək. Bunu istəyirəm Allahdan.

Elşadın dilinə gətirdiyi sözlər ürəyimə od saldı. Başımı onun sinəsindən qaldırıb heyrətlə üzünə baxdım. Barmağımı onun dodaqlarının üstünə aparıb:

– Bir də bu sözü dilinə gətirmə! – dedim. – Mənə