. Çünki o yaşda gələcək peşəni seçmək bir qədər çətin ola bilir.
Gimnaziyanı bitirən gənclər fərqli işlərdə işləyər, bir az həyat təcrübəsi qazanar, pulunu yığıb fərqli ölkələrə səyahət edər, necə deyərlər, azadlıqlarının kefini çıxararlar. İsveçdə yaşlı tələbələrə rast gəlmək çox yayğındır.
Bir neçə il işləyib daha çox həyat təcrübəsi yığandan sonra, artıq nə istədiyini dəqiqləşdirən gənc təhsilin davam etdirməyə qərar verir.
Gimnaziyanı bitirib birbaşa təhsilini davam etdirənlər də az deyil.
Universiteti qurtaran adamın iş tapma şansının olmaması ehtimalı çox düşükdür. Təhsilli mütəxəssislərə hər zaman ehtiyac vardır.
İş görüşməsinə gedən adamdan, “Nə qədər maaşla işə başlamaq istəyirsən?” deyə aylıq əmək haqqının miqdarı onun özündən soruşulur. Adam istədiyi məbləği deyir və bu məbləğ işə götürənə uyğun gəlirsə, razılaşma əldə olunur. Amma dediyim kimi, əmək haqqının qədərini birinci işə girmək istəyən adam özü təyin edir.
Bəlkə də, dişini düzgün bir şəkildə fırçalamağı bilməyən bir uşagdan, birinci sinfə gedəndə imtahan verilməsi tələb olunan, ali məktəbə girmək üçün 2-3 il müəllim yanında od qiymətinə xüsusi dərslər alınması gərəkən bir sistemdə, çətinləşdirilmiş materiallar ilə stress içində təhsil alıb yaxşı qiymətlərlə bitirən gəncliyə yazıq!
İxtisasına uyğun yerdə bir on il işləyib, bu on ildə alacağı maaşın toplam miqdarını qabaqcadan rüşvət verib işə girə bilmədiyi
üçün, mücül və aciz halda hələ də valideynlərindən asılı vəziyyətdə gələcəyini görə bilməyən gəncliyə yazıq!
Bəs sizcə, təhsildə dəyişiklik, yenilənmə nədən