o vaxtlar.
Dünyada ilk görəcəyim iş məktəbə qeyd olmağım oldu. Çox həyəcanlı idim. Məktəbin həyətində direktorun gəlməsini gözləyirdim. Mən 10 yaşımdan insan dünyasına gəlməyin xülyasındayam. Ona görə də hər səhər tezdən durub dünya dillərini öyrənirdim. 40 dan çox dil bilirəm. Hə direktor gəldi. Biz otağa daxil olduq və mənim adımı soyadımı soruşub, hansi dərslərə girməli olacağımı bildirdi. İlk dərsim laboratoriya idi (biologiyadan). Direktor meni sinfin qapisina qeder müşaiyət etdi. Beli yeni qız sinfe daxil olur. Her kes gələcəyimi bilirmiş kimi mənə baxib danışırdılar. " Yeni qiz bu imiş, 1 həftədə 2 nəfər, qəribədi". Bir an düşüncələrə daldım. 1 heftede 2 nəfər? Məndən başqası da var və ilin ortasinda məktəb dəyişib? Muəllimin səsi məni xəyal aləmindən gerçəkliyə döndərdi.
- Özünüzü tanıdın
-Mən Aur..mm.. Nərgiz... İnsan dünyasına gəldiyimə görə adımı dəyisdirməliydim.
Auditoriyada gülmək səsləri bir-birinə qarışmışdı.
- İlk gündə belə həyəcan ola bilər- müəllim gülümsəyərək dedi.
Bu sözə sadece gülümsedim. Çünki xoşbəxtliyimi hec neyin pozmasini istəmirdim. Bos yer axtardim və ən arxa partada sarı-qəhvəyi saçları olan oğlanın əyləşdiyini gördüm. Yanında əyləşdim salam verdim. Mənə baxıb başıyla salamimi aldı. Gözləri tünd yaşıl idi amma fərqli, çox fərqli görünürdü. Sanki narahat olmuşdu, yaninda oturdum deyə əsəbləşmişdi. Özümü biraz pis hiss etdim də deye bilərəm. Hətta məndən biraz uzaqlaşdı da. Saçlarımı qoxladim, yox yasəmən qoxusu gəlirdi.
Zəng vurulan kimi dərhal çölə cixdi. Novbəti dərslərdə də onu görmədim. Bəzi qızlarla tanış oldum. Hamisi əyləncəli idi. Hardan gəldiyimi soruşdular. Və mən qısaca qurduğum hekayemi onlara danışdım. Avstriyadan gəldiyimi, atamgil yeni ev alacaqlarını, ona gore ilin ortasinda məktəb deyisdiyimi dedim. Və beləliklə bu gün bitti.
Evə gedərkən düşündüm ki atam mənə burda özümü idarə etmək üçün pul verməyib. Sadece Güle vermisdi ki ev üçün lazim olan ərzaqlari alsın. İşləmək qərarına gəldim. Amma burda heç bir