k özümü yormayacaqdim. Axsam saat 7 de isimiz bitti. Evə gedirdik. Yasinle 1 kelme de kesmedim. Bu qeder sakit nece danaya bilir? Aglimdan kecdi bu dusunce. Belelikle 1 hefte kecmisdi menim insan dünyasında olmağımdan. İşə götürülmüşdüm. Ve bu 1 hefte icinde çoxlu dostlara sahib olmusdum, hamisi da cox mehriban idi mene qarsi. Mən də onlara qarsi cox mehriban idim. Deyib gülməyi, kiməsə balaca bir yaxşılıq etməyi xoşlayırdım. Bu məni də xoşbəxt edirdi. Bir tək Yasinle hələ də danisa bilməmisdim. Qizlardan onun haqqinda sorusdum. Məndən 1 həftə əvvəl gəldiyini, hec kimlə oturmadigini ilk oturanin mən olduğunu dedilər.
Ertəsi gün işdə bir hadisə oldu. Birinə içecek vererken üstüne dağıtım. Bu çox pis bir vəziyyət idi. Dərhal ayaga qalxaraq
- Sən necə işçisən? Belə işçiləri niyə isə götürürlər?
-Bagisliyin, üzürlü sayın bilmeden oldu. Bu deqe solfetka gətirəcəm. Və ardinca pis hadisə yenə oldu. Əsəbləsdiyimə gorə fövqəltəbii güclərim işə düşdü və isiqlar yanib sönmeye başladı. Elektrik perisi olduguma görə hisslərim bunu büruzə verirdi.
- Olan işdi də niyə bu qədər aşırı reaksiya bildirirsiz? Hamının başına gələ bilər. Burda xaos yaratmayaq xahis edirəm- Yasin sərt şəkildə dedi.
Yasin 1 ci dəfə danisdi, buna inana bilmirdim, özdə mənə gorə. Bundan sonra mən yerimə keçdim pis hiss edirdim.Eyni gün idi, əlimdən çəngəl yerə düşdü. Çəngəli götürmək üçün aşağı əyildim.Yasin də eynən mənim kimi. Başımız toqquşdu. Qorxaraq onun yaşıl gözlərinə baxdim. Sərt reaksiya verecekdi bilirem. Ancaq güldü
-Ha ha ha hahahaha
Mən də gulməyə basladim
-hahahahah
Bir dəqə bəlkə belə güldük sonra sanki mən nə edirem deye özünə sual verdi?. Bayaqdan gülən sifəti birdən ciddiləşdi, ayaga qalxdi. Ertəsi gün laboratoriya dərsində onu gorən kimi yanina əyləsib gulerek necəsən Yasin? Dedim
- Dünənki hadisəyə görə özünü bu qeder yaxin hiss etmə. Hər kəs necə sən də eləsən. Bu birdə olmayacaq. Mənlə danışmağa calisma! Buna cürət de etmə!
Məni elə bil tok vurdu. Gözlərim yaşardı əlavə