etdim
- Dost olacağımızı sanmışdım
- Mən hec kimin dostu deyilem unutma bunu
Bu sözlərdən sonra mən dərsdə otura bilməyəcəyimi bildim. Müəllimdən icaze alib çantamı da goturub çölə çıxdım. Necə bu qədər eqoist ola biler. Sözlerinin insanin qəlbine toxunacagini nece dərk edə bilməz. Aglayirdim.. Məktəbin isiqlari yanib söndürdü. Yenə güclərim özünü buruzə vermişdi.Bu gün isde onu gormedim. Sabah dersde de. 2,3 gun belə davam etdi. Sonra bir gun işə gederken Yasini gördüm. Məni istəmiyən birilə niyə danismaliydim. Onunla heç bir vəchlə danismamagi qərara aldim
- Nərgiz
O məni cagirdii? Yəqin səhv eşitmişəm. Nəysə cavab verməyəcəm
- Nərgiz danisa bilərik?
Hə ciddən mənimlədir
- Buyur eşidirəm səni
- İsdən sonra sənin 5 deqe vaxtini ala bilərəm?
O məni colə çıxarıb danismaq isteyir?
- Hə olar
İs qurtarandan sonra çölə çıxdıq. Qapidan cixarkən mənə yol verdi. Deysən nəsə fərqlilik vardi onda. Mənə qarsi kobud deyildi. Nə dəysidi? Yəqin üzr istəyəcək hərəkətinə görə. Biz çöldə skamyada əyləşdik.
- Aha esidirəm səni nə deyəcəkdin?
- Nərgiz o günki hərəkətimə gorə səndən üzr istəyirəm. İnsanlara güvenim yoxdu, hamisi mənə saxta gəlir, yalandan gülüb arxandan is çevirirlər. Səni də belə bildim
- Elə deyilmisəm?
- Fərqlisən, insanlarla danışığın, hərəkətlərin.. Yalanin yoxdu.Sənə guvənmək olar. Mən 9 yasinda olanda bir gecə anam gözlərimin qabağında öldü. Qorxudan yatagin altinda gizlənmisdim. Orda içim inqitamla yanib tutusurdu. Çünki anam xəstəlikdən ölməmişdi bu sui- qəst idi, planli iş. Məni yatagin altindan çıxaran adama intiqam alacagimi dedim, özümə soz verdim və aldim da. Ancaq elə bildim kecəcək, rahat yata biləcəm, olmadi. Nərgiz səni belə gördüm dünən birinə balaca komeklik etdim. Onun o sevinci məni cox xosbext hiss etdirdi. Niyə belə oldu?
Yasin yaxsiliga doğru dəyişirdi. Bu məni nədənsə cox sevindiridi.
-Yasin çünki həyatinda 1 ci dəfə kiməsə yaxsiliq etdin. Bilirsən? Sən qaranliqsan. Qaranliq qaranliqla bitmir. Ancaq aydinliq səni xilas edə