erməni faşistini məhv etdi. O, bu döyüşlərin birində – “Qaz kontoru” deyilən yerdə hər iki ayağından yaralandı.

Fevralın 25-i… Bu tarix qanla yazılan səhifələrimizdəndir. Döyüş dostları onu təhlükəsiz yerə aparmağa cəhd göstərirlər. Lakin amansız ölüm onları haqlayır. Kətik kəndi yaxınlığında güllələrdən biri onun ürəyinə sancılır. Aqilin də ömrü burda qırılır. Onun cəsədini faciədən 5 gün sonra hadisə yerindən götürmək mümkün olur.
Ailəli idi. Bir qızı yadigar qalıb.
Azərbaycan Respublikası Prezidcntinin 7 iyun 1992-ci il tarixli 833 saylı fərmanı ilə Quliyev Aqil Sahib oğluna ölümündən onra “Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı” adı verilmişdir.
Bakı şəhərində Şəhidlər Xiyabanında dəfn edilib.
Bakının Bayıl qəsəbəsindəki küçələrdən biri onun adını daşıyır. Yaşadığı binanın önündə xatirə lövhəsi vurulub.


Qardaşı Nəsimi Quliyevin dediklərindən:
“Biz 45 nəfər döyüşçü ilə Ağdama gəlmişdik. Silah-sursatımız yox idi. Bakıya qayıtmalı oldum. Burada bir sıra danışıqlardan sonra ruslara məxsus hərbi hissələrin birindən 1 ədəd qrad qurğusu ələ keçirə bildik. Qrad qurğusunu Ağdama gətirdik. Bizim ora gəlişimiz fevralın 17-nə təsadüf edirdi. Sabahısı günü Həsənabad kəndində əməliyyat keçirdik. Həmin vaxtlar Xoclı artıq mühasirədə idi. Bu əməliyyatı keçirməkdə əsas məqsəd düşmənin günü gündən artan mühasirə həlqəsinin az da olsa qarşısını almaq idi. Xocalı faciəsində bizim rotanın 45 döyüşçüsündən 11-i: Aqil Quliyev, İlqar Musayev, Tofiq Bədirov, Cəbrayıl Rəcəbov, Hafiz Nuriyev, Fikrət Əzimov, Mübariz Şaxmurov, İlham Mehdiyev, Mikayıl Əliyev, Elçin Quliyev və Elçin Şəmiyev şəhid oldu. Hikmət Nəzərli isə itkin düşdü. Bu il biz Xocalı faciəsinin 25 illiyini qeyd edirik. Mənim fikrimcə, neçə ki, torpaqlarımız işğal altındadır, şəhidlərimizin qanı alınmayıb, boş durmamalıyıq. Allah şəhidlərimizə rəhmət