kəndində dəfn edilmişdir.





Həmkəndlisi Habil Rüstəmovun dediklərindən:
“Natiq məndən 7 yaş böyük idi. Hələ orta məktəbdə oxuyanda bizi başına yığıb idman öyrədirdi. O heç vaxt haqqı nahaqqa verməzdi. Həmişə zəiflərin yanında olurdu. Natiq Vətənini, xalqını sevən qeyrətli oğlanlardan olub. Polisə qəbul olunanda onun ən ağır günləri başladı. Şuşa, Ağdam, Xocalı, Əsgəran yolları erməni quldurları ilə dolu olurdu. Quldurlar hər gün bir yerdə pusqu qurur, dinc əhalini güllə-baran edirdilər. Təbii ki, o belə şeylərə dözə bilmirdi. Bizim ondan öyrənəcəyimiz hələ çox şeylər var idi. Heyif ki, tez getdi bu həyatdan. Yaxşı yadımdadır onun dəfninə bütün Ağdamdan, Xocalıdan, Şuşadan və digər yerlərdən xeyli adam gəlmişdi. Nəinki Ağdamda, hətta qonşu rayonlarda da çox böyük nüfuzu var