Yenilməzliyin daşlaşmış salnaməsinə çevrilən

Əlincə qalası

Naxçıvan öz tarixi, mədəni abidələri ilə Bakıdan bu qədim diyara səfər edən digər media nümayəndələri kimi məni də heyran qoymuşdu. Sanki, bu gözəl şəhərə ekskursiya ilə keçmişə qayıdıb yaşı əsrə bərabər olan tarixi vərəqləmək, gözümüzün qarşısında kino lenti kimi canlandırmaq imkanı qazanmışdıq.

Naxçıvanı qarış-qarış gəzdikcə, bu qədim diyarın hər yerindən bir tarix boylandığının, bu şəhərin böyük turizm potensialının olduğunun bir daha dərk edirsən.

Naxçıvanın zəngin tarixi mədəni irsini gördükcə qaldığımız “Təbriz” mehmanxanasının niyə bu qədər qonaq-qaralı olduğunu da anlayırsan. Səbəb bəllidir... Əcnəbi qonaqları bu şəhərə cəlb edən əsas məqam da elə Naxçıvanın qədim torpaq olması, tarixi və mədəni abidələrlə zənginliyidir. Bir sözlə, Naxçıvan, elə öz-özlüyündə böyük bir turizm marşurutudur. Bu qədim diyarın turizm marşurutu ilə sanki insan, müasirlikdən keçmişə “zaman maşını” ilə səyahət edir. Naxçıvan səfərimizdə bu dəfə əyləşdiyimiz “zaman maşını” isə bizi lap uzaq keçmişə, Azərbaycan Atabəyləri - Eldənizlərin hakimiyyəti dövrünə aparır. Yolumuz bu dəfə Teymurləngin amansız həmlələrinə 14 il sinə gərən, hər qarışında tarix yaşayan Əlincə qalasınadır.

Sıldırım qayanın başında qərarlaşaraq Teymurləngin cəllad oğlu Miranşaha əyilməyən, öz qala divarlarını savaş, əyilməzlik yolunda qanla suvayan Əlincə qalasına... İndi burada nə zalım Miranşah var, nə də onun atlarının ayaq izləri... Tarixdə qalan isə əyilməz, mərdlik, şücaət rəmzi olan Əlincə qalasıdır. İndi bu qala nəinki naxçıvanlıların, bütövlükdə Azərbaycan xalqının mübarizə əzminin daşlaşmış salnaməsidir... Sıldırım qayanın başındakı Əlincə qalasına qalxdıqca, Səmərqənddən Bağdada qədər dünyanın az qala yarısını tutmuş bir fatehin 14 il ərzində Əlincə qalanı niyə ala bilmədiyini bir daha anlayırsan...Səbəb təkçə bu qalanın yerləşdiyi coğrafi relyef yox, həm də, bir xalqın yadellilərə qarşı tarix boyu dəyişməyən qətiyyəti,