bu murdar, çürümüş və paslanmış çüyün vannada mı çimim? Vannanın ayaqları yox idi və altına kərpiclər qoyulmuşdu.
Güzgüyə baxdı və özünü tuta bilməyərək geriyə bir addım atdı.
Güzgedən ona qoca, ağ saqqallı, saçları tökülmüş qoca bir kişi baxırdı... Bu kimdir?!!!
Özündən asılı olmadan əlini güzgüyə çəkdi... həqiqətən də güzgü imiş...
Bu mənəm?!!!!!!!!! Mən kiməm? Mən deputat Pərviz Hüseynovam!!!
Hardayam mən?!!! Kabinetimdə?
Yox, deyiləm. Mən burdayam.
Pərivz Hüseynov isə otağındadıdr.
Mən kiməm? Mənə güzgüdən baxan bu qoca kimdir?
Görüm evdə sənədlər var? Axtarım tapım.
Bu vaxt qapı zəngi səsi gəlir. Yavaş addımlarla qapıya gedir və açana qədər qapı bir neçə dəfə səbirsizliklə yumruqla vurulur.
Açanda gənc birini görür.
- Ağsaqqal, işıq idarəsindən gəlirəm. Demişdin ki, 3 günə ödəyəcəm borcumu. Amma ödəməmisən. Gəlmişəm işığını kəsim. Pul tapdın?
- Bir dəqiqə... Mənim nə qədər borcum var?
- Ağsaqqal, yaddaş gedib aaa.... 37 manat borcun var. Ödəyirsən?
“37 manat borcum var? Mən yeni mənzilimdə ayda ən az 250 manat işıq pulu ödəyirəm.. 37 nədir ki? “
- Gözlə burda, evə baxım, gəlirəm.
- Müəllim, tez elə də, tələsirəm. Sən beş saata gəzirsən.
Otağa geri dönən Pərviz pul axtarmağın mənasızlığını anladı- otaqda yataq, masa və iki stul vardı. Masada da dərmanlar.
Qapıya geri qayıdır və gözləyən gəncə “Bala, mən kiməm, bilirsən?”
- Baaaa, ağsaqqal, yaddaş gedib aaa deyəsən... Sənin adın Pərvizdir, Pərviz Hüseynov.
- Mənə bir gün daha ver. Aydınlaşdırım hər şeyi. Ödəyəcəm borcumu.
- Rəisə deyərəm. Amma sabah həll elə, yoxsa işığı kəsməliyəm.
Otağa dönən Pərviz masaya diqqətlə baxır. Sənəd axtarırdı. Tapır.
Milli vəziqə.
Pərivz Hüseynov. 72 yaşı var. 72 !!!!!!!!!!!!!!!!! Axı mənim 41 yaşım vardı...
Başı dönür və yıxılmamaq üçün stula oturur.
72 yaşım var... Pərivz mənəm. Axı mən deputat idim.... İndi deyiləm.
Pərviz Hüseynov - deputat - başqa adamdır?!!!
Acımışam Mətbəxdə yemək olar yəqin. Bəlkə olar. Bu şəraitdə nə