i sürmüş, İslama baxışlarında demokratik mövqedən çıxış etmişdir. Əhməd bəy Ağayev Azərbaycan türklərində milliyyətçilik və türkçülük şüurunun oyanmasında və güclənməsində çox mühüm rol oynamışdır. Sovet dönəmində ona qatı "panislamist", "pantürkist" damğası vurularaq, adı və əsərləri qadağan edilmişdi. Həyatının və əsərlərinin geniş surətdə öyrənilməsinə son illərdə başlanmışdır.

19 may 1939-cu ildə İstanbulda dünyasını dəyişib. Ağaoğlunun cənazəsi Nişantəpədəki evindən, Təşfikiyyə camisinə gətirilib. Cənazə namazı qılındıqdan sonra isə Feriköy məzarlığında həyat yoldaşının yanında dəfn olunub.

Əsərləri:
Şiə məzhəbi və onun mənbələri. London, 1892
İslama görə və islam aləmində qadın. Tiflis, 1901
Üç mədəniyyət. Ankara, 1927
İngiltərə və Hindistan. Ankara, 1927
Sərbəst insanlar ölkəsində. Ankara, 1930
Hüquq tarixi. İstanbul, 1932
Dövlət və fərd. İstanbul, 1932
Etrusk mədəniyyəti və bunların türk mədəniyyəti üzərinə təsiri. İstanbul, 1933
Mən neyəm? Ankara, 1939
Könülsüz olmaz. Ankara, 1941
İran və inqilabı. Ankara, 1941
İxtilalmı, inqilabmı? Ankara, 1942
Sərbəst firqə xatirələri. Ankara, 1949
Əsərləri. Bakı,