ı ağlına belə gətirməyən Cavad xan müharibəyə hazır olduğunu bildirir: “Əgər sən mənimlə müharibə etmək istəyirsənsə, mən hazır, müvəffəqiyyət Allahın əlindədir”. Tarixçi Mirzə Adıgözəl Bəy yazır ki, “rus orduları Gəncə torpağına girib ətrafı tutdu. Cavad xan öz adamlarını və qoşununu götürüb onların qabağına gəldi. Gəncənin iki verstliyində Qulu qobu adlı yerdə iki ordu üz-üzə gəldi və hərbi atəşi alovlandı... qoşunlar şəhərə girib içəri qalandı (ərki) dörd bir tərəfdən sıx surətdə mühasirəyə aldılar. Bir ay orada qaldılar”. Həmin döyüşdə gəncəlilər 250 adam itirdilər, 200 şəmşəddilli və 300 erməni ruslara təslim oldu. Qeyd edək ki, yerli erməni əhalisi rus qoşunlarının xanlığı tutması üçün əllərindən gələn xidmətləri əsirgəməyiblər. Hələ 1803-cü ilin yanvarında Lazarevin Sisyanova raportunda göstərilirdi ki, “kazaklar tərəfindən tutulmuş iki erməni sorğu zamanı bildirmişlər ki, bütün Gəncə erməniləri rus qoşunlarının Gəncəyə gəlməsini səbrsizliklə gözləyirlər”. Buna cavab olaraq Sisyanov noyabrın 30-da Gəncə ermənilərinə müraciətində bildirirdi ki, «sizlərdən kim güclü rus dövlətinin himayəsinə sığınarsa, şəxsiyyəti və əmlakı bütün təhlükələrdən qorunacaqdır”. Bir ay mühasirə müddətində Sisyanov beş dəfə hədələyici məktubla Cavad xandan qalanı təslim etməyi tələb etdi. Dekabrın 29-da o axırıncı məktubunda qalanın təslim olması haqqında şərtləri də göndərdi. Bu şərtlərə görə Cavad xan, bütün əhali ilə Rusiya himayəçiliyinə keçməli, qalanı təslim etməli, ildə 20 min rubl bac verməli, Gürcüstandakı rus qoşunlarını ərzaqla təhciz etməli, nəhayət oğlu Hüseynqulu ağanı girov verməli idi. Bu dövr haqqında yazan müəlliflərin hamısı Cavad xanın qəhrəmanlıqla müdafiə olunduğunu bildirir. Sisyanovun qalanı təslim etmək haqda tələbinə Cavad xan belə cavab verirdi: “O ki qaldı şəhərin təhvil verilməsinə, xam xəyaldan əl çək, Gəncəyə yalnız meyidimin üstündən keçə bilərsən... özgə cür yox”. Cavad xan bütün tələbləri rədd edib son döyüşə, ölüm-dirim müharibəsinə hazırlaşırdı.