olunurdu».

İbrahimxəlilxəlil ağanın böyük oğlu Fəzləli bəy Nadir şahın sarayında eşikağası [Mirzə Adıgözəl. bəyə görə naib] vəzifəsinə təyin olunmuşdu. Ancaq bir dəfə şahın qəzəbinə düçar olaraq qətlə yetirildi. Mirzə Yusif Qarabağinin yazdığına görə isə Fəzləli bəy Nadir şahın apardığı müharibələrdən birində döyüş meydanında həlak olmuşdur. F.Əliyevin yazdığına görə Fəzləli bəyin cəzalandırılmasına onun qarabağlıların köçürülməsinə açıq etirazını bildirməsi səbəb olumuşdur. Fəzləli bəyin digər qardaşı Pənahəli bəy [Ə.Şükürzadəyə görə 1693-cü ildə anadan olmuşdur] onun yerinə eşikağası vəzifəsinə təyin olunsa da qardaşının aqibətinə tuş gələcəyini düşünərək 1738-ci ildə altı nəfər qohumu ilə sarayı tərk edib qaçmışdır. Ə. Şükürzadənən yazdığına görə isə bu hadisə 1741-ci ildə baş vermişdir. Onun yazdığına görə Pənahəli xana həsəd apardığından bəziləri ona böhtan atmış, hətta şaha xəbər vermişdilər ki, guya Pənahəli onu öldürüb taxta sahib olmaq istəyir. Mirzə Camal yazır ki, Pənahəli xan müəyyən müddət Zəngəzur yaylağında, Qara Murtuza bəyin yanında qaldı, sonra isə öz tərəfdarlarını toplayaraq, Gəncəyə, Naxçıvana, Şəkiyə və digər yerlərə basqınlar etmişdir. O, əhalini də öz tərəfınə çəkmək üçün ələ keçirdiyi mal-qaranı, atları paylayırdı. O zaman təqribən on beş yaşına çatmış böyük oğlu İbrahimxəlil ağa Xorasanda yaşayırdı. Bir neçə vaxtdan sonra o da atasının dalınca Qarabağa gəldi. Əhməd bəy Cavanşir yazır: «... Pənahəli onu tutmaq üçün gələnlərlə, habelə Dağıstan tərəfdən olan basqınlardan ölkəni qoruyanlarla mübarizədəki müvəffəqiyyətdən ruhlanaraq, gələcəkdə özü üçün daha əlverişli şərait yaranacağı təqdirdə əhalinin rəğbətini qazanmaq məqsədilə, xalqa zülm edənlərə qarşı amansız olmaqla, adi partizan dəstələri başçılarına nisbətən daha çox insanpərvərlik göstərirdi». Bu zaman təqribən on beş yaşına çatmış böyük oğlu İbrahimxəlil ağa da bir müddətdən sonra Qarabağa Pənahəli bəyin yanına gəlir.

1747-ci il iyun ayının 19-dan 20-nə keçən gecə Nadir şah