elçilərinə layiq olan hörmət və mehribanlıq göstərdi». Mirzə Adıgözəl bəy isə Əmir Aslan xanın şəxsən Pənahəli bəyin görüşünə gəldiyini qeyd edir. Əmir Aslan xan Pənahəli bəyi görmək arzusu ilə gəlib onunla görüşdü. Həmin gecə Pənahəli bəyə sultanlıq, sabahı gün xanlıq mərhəmət etdi. Adil şaha itaət etməyi ona məsləhət gördü.

Əhməd bəy Cavanşir isə belə yazır: “Pənahəli xan isə məliklərə rəğbət bəsləyən və ona həsəd aparan qonşuluqdakı xanların fitnələrindən qorxuya düşüb, xaricdən kömək və himayə axtarmağa məcbur oldu. Buna görə də o, sərdar Əmir Aslan xanın yanına elçi göndərib şaha öz itaətini bildirdi. Yenicə Təbrizə gəlmiş olan və belə iğtişaşlı məmləkətdə müttəfiq tapmaqda çətinlik çəkən sərdar üçün bu, göydəndüşmə bir şey oldu. Bundan bir az sonra sərdar çoxlu qoşunla Bayata gəldi. Burada o, Pənahəli xanla birlikdə Şamaxı, Nuxa və Gəncə xanlıqlarını Adil şahın təbəəliyinə tabe etdi. Pənahəli xanın hökumətə göstərdiyi bu xidmət müqabilində sərdarm xahişi ilə Adil şah tərəfindən verilmiş fərmana əsasən Qarabağ xanlığı xüsusi bir malikanə kimi ona verildi”. Göründüyü kimi Əhməd bəy Cavanşir digər müəlliflərə nisbətən mübaliğəyə yol vermişdir.

Əgər Azərbaycan xanlıqlarının hər biri hansısa bir qala şəhərin ətrafında təşəkkül tapmışdısa, Qarabağ xanlığı ərazisində möhkəmləndirilmiş şəhər yox idi. Buna görə də xanın ilk işi etibarlı bir qala inşa etdirmək oldu. 1748-ci ildə Kəbirli mahalında Bayat qalası inşa olundu. Mirzə Camal Qarabaği yazır: «Hələ Qarabağın Xəmsə mahalları ona tabe olmadığı zaman Pənahəli xan ətraf xanların öz üzərinə hücum edəcəkləri təqdirdə ailə və qohumlarının, qulluqçu və yaxın adamlarının və /el/ böyüklərinin qorunması üçün ellərin arasında münasib bir yerdə qala tikilməsini lazım bilmişdi. Məşvərətdən sonra, indi Kəbirli mahalı içində olan Bayat qalasının binası qoyuldu. Qısa bir zamanda möhkəm hasar və xəndək düzəldildi, bazar, hamam və məscid tikildi. Xan, bütün ailəsini, qohumlarının və el böyüklərinin əhli-əyalını oraya