i bildirmişdi. Xaçın məlikini aradan qaldırmaq üçün Pənahəli xan və Məlik Şahnəzər Xındırıstan kətxudası Mirzəxanı öz yanlarına çağırıb bildirdilər ki, əgər o, Xaçın məliki Allahverdini tutub onlara versə, əvəzində məlik rütbəsi ona verilə bilər. Mirzəxan belə də etdi. Beləliklə Xaçın məlikliyi də Qarabağ xanından asılı vəziyyətə düşdü. Raffinin yazdığına görə bu hadisə 1755-ci Idə baş vermişdir. Mirzə Adıgözəl bəy yazır ki, hakimiyyətinin ilk illərindəcə Pənahəli xan Dizaq və Çiləbörd məliklərini də itaətə gətirə bildi. Lakin bir müddət sonra yeni Çiləbörd məliki Hətəm Talışda hakimiyyəti ələ keçirmiş Məlik Usubla ittifaqa girərək Pənahəli xana qarşı mübarizəyə başladılar. Son nəticədə məğlubiyyətə uğrayıb Gəncə xanlığına qaçdılar və yeddi il Şəmkir mahalında yaşadılar. Yalnız bundan sonra geri qayıdıb Qarabağ xanına itaət göstərdiklərini bildirdilər. Digər məlumatlara görə isə Allahverdinin oğlu Ulubab Ballıca oymağı yanında qızğın müqavimət göstərdikdən sonra oğlanları ilə birlikdə qılıncdan keçirildi. Dizaq məliki Yeqan öz oğullları və qohumları ilə birlikdə kəskin müqavimət göstərdikdən sonra, onların bir hissəsi qırılmış, bir hissəsi isə islam dinini qəbul etmişdi. Çiləbörd məliyi Allahqulu sultan Pənahəli xanın təbəəliyini qəbul etməyə məcbur olmuşdur. Bayat müharibəsi göstərdi ki, xanlığa daha etibarlı qala lazımdır. Çünki Bayatın strateji mövqeyi zəif, iqlimi isti olduğundan uzun müddətə böyük hərbi qüvvə saxlamaq mümkün deyildi. Buna görə də Pənahəli xan Tərnəkütdə Şah bulağı adı ilə tanınan qala inşa etdirdi. Pənahəli xanın iqamətgahını Bayat qalasından Şahbulağa köçürtməsini Mirzə Adıgözəl bəy belə təsvir edir: «Bundan sonra Pənahəli xan düşündü ki, mən təzəbinə bir adamam, Cavanşir və Otuziki elatı yağı, Xəmsə məlikləri mənə düşməndirlər. Mən gərək möhkəm bir yerdə məskən və mənzil salam. Düşməni dəf etməkdən kahallıq və fasad əhli ilə mübarizədə səhlənkarlıq etməyəm. Buna görə Bayat şəhərini dağıtdı və gəlib bir təpənin ətəyində Şah bulağı adı ilə