vəziyyətini qaydaya salmaq üçün Mardindən çıxdı.

Saray Xatununun səyləri nəticəsində həmin dövrdə kiçik bəylik olan Ağqoyunlu dövləti Osmanlı və Qaraqoyunlu dövlətləri kimi iki qüvvətli rəqib arasında müstəqilliyini saxlaya və möhkəmləndirə bilmişdi. Olduqca ağıllı və tədbirli qadın olan Saray Xatun dövlətin idarə işlərinin bütün sahələrində oğluna yaxından kömək edirdi. Ağqoyunlu dövlətinin xarici ölkələrlə diplomatik əlaqələrində Saray Xatunun rolu daha mühümdür. Uzun Həsən bütün xarici siyasət məsələlərini onunla məsləhətləşir, ən məsul diplomatik danışıqlar üçün onu göndərirdi. Saray Xatunu bir diplomat, eləcə də dövlət xadimi kimi təkcə Şərqdə deyil, eləcə də Avropada da tanıyırdılar. Onun adına xarici ölkələrdən - o cümlədən Qərb dövlətlərindən məktublar göndərilir, Təbrizə gələn xarici diplomatlar, Azərbaycanda fəaliyyət göstərən xarici ölkə səfirliklərinin nümayəndələri onunla danışıq aparırdılar. XV yüzilliyin diplomatiya tarixini əks etdirən ilk mənbələrdə bu barədə olduqca maraqlı məlumatlar vardır. Y.Mahmudlu bununla bağlı dəyərli məlumat verərək yazır ki, Venesiya hökuməti 1473-cü ilin fevralında Uzun Həsənin sarayına yola düşən növbəti səfiri İosafat Barboraya belə bir məxvi tapşırıq vermişdi: “Hökmdarın / Uzun Həsənin/ anasına / Saray Xatuna / da baş çək, ona ehtiram göstər, hədiyyələr ver. /Azərbaycanda/ qəbul olunmuş qaydada ad-sanına layiq tərzdə çıxışlar edib onu Türkiyə ilə müharibəni davam etdirməyə çağır. Oğlanları, qardaşı oğlanları və nəvələri üçün bu işin nə qədər vacib olduğunu şəxsiyyətinə vacib olan ifadələrlə izah et”.

Venesiya respublikasının senatı Saray Xatunun Ağqoyunlu sarayındakı nüfuzunu nəzərə alaraq, demək olar Azərbaycana göndərilən bütün diplomatlarına ciddi tapşırıq verdi ki, ona ehtiram göstərsinlər, müxtəlif hədiyyələr versinlər və məqsədlərinə nail olmaq üçün ondan geniş istifadə etsinlər. Venesiyadan Azərbaycana göndərilən demək olar ki, bütün diplomatik sənədlərdə Saray Xatunun adı çəkilir və ondan bəhs