tarixçisi Aşıq Paşazadənin verdiyi məlumata görə, sultan II Mehmed Saray Xatuna böyük sayğı göstərdi və diplomatik danışıqlar zamanı onlar bir-birinə “ana” və “oğul” deyə müraciət etmişdilər.

Saray Xatun bu danışıqlar zamanı özünün bütün diplomatik bacarığından istifadə edərək Uzun Həsənin onun qarşısında qoyduğu tapşırıqlardan birini yerinə yetirə bildi. Sultan II Mehmedi Ağqoyunlu dövlətinə qarşı müharibə etmək fikrindən daşındırdı. Türk tarixçisi Rəşad Əkrəmin yazdığına görə, iki ölkə arasında Ağqoyunluların Osmanlı dövlətinə, habelə onun himayəsindəki ərazilərə hücum etməməsi, Osmanlı qoşunlarının hücumu zamanı Ağqoyunlu dövlətinin Trabzona kömək göstərməməsi şərti ilə sülh müqaviləsi bağlandı.

Əbubəkr Tehrani tərəflər arasında sülhün bağlandığını, lakin Osmanlı sultanının vədinə əməl etməyərək Trabzonu ələ keçirdiyini yazır. Saray Xatunun imzaladığı bu sülh müqaviləsinin Ağqoyunlu bəyliyi üçün mühüm əhəmiyyəti vardı. Bu müqavilə nəticəsində, o zaman Osmanlı dövləti ilə toqquşmağa qadir olmayan kiçik Ağqoyunlu dövləti öz müstəqilliyini qoruyub saxlaya bildi. Lakin Saray Xatunun bütün səylərinə baxmayaraq, II Mehmedi Trabzonu fəth etmək cəhdindən çəkindirmək mümkün olmadı. Sultan II Mehmetlə Saray Xatun arasında bağlanmış Yassıçəmən sülhü barədə Y. Mahmudlu yazır: “Oğuz elinin ağbirçək diplomatının uzaqgörənliyi, siyasi məharəti sayəsində iki türk cahangiri arasında reallaşmaqda olan qardaş qırğınının qarşısı alınmışdı. Zəka, müdrüklük fəlakətə üstün gəldi. Türkü-türkə qırdırmaq siyasəti bu dəfə baş tutmadı. Ağqoyunlu-Osmanlı sülh müqaviləsi bağlandı. Beləliklə, Ağqoyunlu ulusunun məhv olmaq təhlükəsi sovuşdu. Lakin Sultan Trabzonu ələ keçirmək siyasətindən dönmədi”.

Dövrünün görkəmli sərkərdəsi və mahir diplomatı kimi tanınan sultan II Mehmed Ağqoyunlu dövlətini təcrid etdikdən sonra Trabzon üzərinə yeridi. O, Uzun Həsənin arxadan hücum etməyəcəyinə əmin deyildi, buna görə də, Saray Xatunu da özü ilə götürdü. Sultan Trabzon yürüşü zamanı Uzun Həsənin