üçün Qara Yusif Təbriz əhalisindən piyada qoşun da topladı. F.Sümerin fikrincə, o zamana qədər ölkədə belə bir ənənə olmadığı və bu bidət hesab edildiyi üçün ona uğur gətirmədi. Lakin bu fakt Qara Yusifin hərbi təşkilatçılıq qabiliyyətini öyrənmək üçün daha mühümdür. Dövrün mənbələri bu piyada qoşunun hansı məqsədlə toplanması barədə lazımi məlumat verməsə də, Qara Yusifin gözlənilən döyüşdə müəyyən hərbi taktiki planları olması haqda düşünməyə imkan yaradır. Qara Yusif Təbrizdən ayrılarkən xəzinəsindəki bütün qızıllarını əsgərlərinə payladı. Qaraqoyunlu qoşunu Təbrizdən cənubda Ucanın şimal-qərbində yerləşən Saidabad kəndinə gələn zaman Qara Yusifin xəstəliyi daha da ağırlaşdı. O, burada 1420-ci il noyabrın 13-də 65 yaşında vəfat etdi. Beləliklə, Sultan Şahruxla gözlənilən döyüş baş tutmadı. Qara Yusifin cəsədi oğlu Cahanşah tərəfindən Ərcişə aparılaraq atasının yanında dəfn olundu.

Azərbaycan Qaraqoyunlu dövlətinin qurucusu olan Qara Yusif tarixdə az rast gəlinən bir mübarizə həyatı yaşamışdır. O, dövrünün görkəmli sərkərdələrindən və tanınmış simalarından biri olmuşdur. Onun mükəmməl bir hərb adamı olmasını, igidliyini yalnız öz əsgərləri deyil, başda teymurilər olmaqla bütün düşmənləri də etiraf etməli olmuşdu. Qara Yusif düşmən ordu­su­nun zəif tərəflərini diqqətlə öyrənər və bundan döyüş zamanı məharətlə istifadə edərdi. O, 200 minlik ordunun başın­da üzərinə gələn Teymuri hökmdarı Şahruxa qarşı döyüşə gedərkən oğlanlarına yazdığı məktublarda Teymuri ordusundan çəkinilə­cək bir şeyin olmadığını göstərmişdir. Şübhəsiz ki, onun qədər teymurilərin hərb üsullarını, döyüş qaydalarını, güclü və zəif tərəflərini bilən olmamışdır. O, döyüş zamanı xəndək qazdıraraq ordusunu daim qorumağa çalışmışdır. Son döyüşə təbrizlilərdən piyada qoşun toplaması onun Şahruxa qarşı yeni bir döyüş üsulunu tətbiq etmək istədiyini söyləməyə imkan verir.

Şübhəsiz ki, dövrünün şücaətli sərkərdəsi olan Qara Yusif ordusunu daha yaxşı təşkil və təchiz etmişdir. Zəmanəsinin heç bir