r onları öldürərək yerlərinə cahil və rəzil adamları təyin etmişdir. Bunlardan isə qorxulacaq bir şey yoxdur». Qara Yusif əmirlərin bu cavabından razı qalmışdır.

1406-cı ilin oktyabrın 14-də Naxçıvanın qərbində Araz çayı sahilində Qaraqoyunlu və Teymuri qoşunları qarşı-qarşıya gəldi. Qara Yusiflə Əbu Bəkr arasındakı döyüşün birinci günü tərəflərin bir-birinə ox atması ilə başa çatdı. Döyüşün ikinci gü­nü Əbu Bəkr Araz çayını keçərək Qaraqoyunlular üzərinə hücum etsə də, geri qovulmuşdu. Bu zaman Qara Yusif: «Bizim şəxsi düşmənçiliyimiz üzündən bu qədər adam tələf olur, igidlik və bahadırlıq ikimizin qarşı-qarşıya gələrək vuruşmasındadır» - deyərək Əbu Bəkri açıq döyüşə çağırmışdı. Lakin o, bu döyüşdən imtina etmişdi. Döyüşün sonunda Teymuri ordusu məğlub olmuş və Əbu Bəkr döyüş meydanından qaçmışdır. Qara Yusif qazandığı bu qələbəsilə Hillə məğlubiyyətinin əvəzini çıxmışdır. Qazanılan bu zəfər onun nüfuzunu və şöhrətini daha da artırdı. Qaraqo­yunlular külli miqdarda qənimətə sahib olduqları üçün Əbu Bəkri təqib etməkdən imtina etdilər. Qara Yusif öz qüvvələri ilə Naxçıvana gəldi. Bu zaman Təbrizdən Xoca Seyyid Məhəmməd Keçəçi onun hüzuruna gələrək Əbu Bəkrin Təbrizdə törətdiyi talanlarla bağlı məlumat verdi və ondan Təbriz üzərinə yürüş etməyi xahiş etdi. Qışı Mərənddə keçirən Qara Yusif 1407-ci ilin yazında Təbrizə gəldi. O, az sonra Sultaniyyəni də ələ keçir­diyi üçün Əbu Bəkr Dəmavənd dağına qaçmağa məcbur oldu.

Həsən bəy Rumlunun verdiyi məlumata görə, 1408-ci il aprelin 15-də Qara Yusif Təbrizdə Şənbi-Qazanda yerləşdi və ordugahın ətrafına xəndək qazdıraraq müdafiə tədbirləri gördü. Iraq əmirlərini çağıraraq “Mən türkman qəbiləsindənəm. Mənim yaylağım Aladağ, qışlağım isə Diyarbəkr və Fərat sahilləridir. Səltənət işləri məni maraqlandırmır. İndi Mirzə Əbu Bəkr ər meydanına gəlməkdədir. Əgər onun tərəfinə getsəniz mən əsla sizə qızmaram” dedi. İraq əmirləri onun önündə başlarını yerə qoyaraq: “Bu xanədanın düşmənlərini yox etmək üçün sadiqlik kəmərini