i İzzəddin Şir Qara Yusifi Şirvana növbəti yürüşdən çəkin­dirdi və onu Şirvanşah İbrahimlə barışdırdı.

Qara Yusif 1410-cu ilin yayını keçirmək üçün yenə də Aladağa getdi və yerli əha­linin Ərzincan hakimindən şikayətləri onu Ərzincan şəhərini mühasirəyə almağa vadar etdi. 45 günlük müqavimətdən sonra şəhər ələ keçirildi. Bu zaman Həmadan yaylağının verilməməsindən qəzəblənən və Azərbaycan Qaraqo­yunlu dövlətinin getdikcə güclənməsindən narahat olan Sultan Əhməd Qara Yusifin Ərzincan şəhərini mühasirəyə almasından istifadə edərək vaxtı ilə bağladığı əhdi pozaraq Təbriz üzərinə hücum etdi. Qara Yusif bu xəbəri alaraq Azərbaycana hərəkət etdi. Vaxtı ilə acı günlər keçirmiş olan iki əski dost son dəfə qar­şı-qarşıya gəldi. Şübhəsiz ki, qəbahət Sultan Əhməddə olmuşdu. O, nəinki Qara Yusiflə bağladığı əhdi pozmuş, həmçinin onun Ərəb İraqında möhkəmlənməsində də dostu Qara Yusifin gös­tərmiş olduğu yardımı lazımi səviyyədə qiy­mətləndirməyi bacarmamışdı.

1410-cu il avqustun 30-da Təbrizin 2 fərsəxliyində Əsəd kəndində tərəflər arasında baş verən döyüşdə Qara Yusif tam qələbə qazanaraq Sultan Əhmədi əsir aldı. Qara Yusif Sultan Əhməddən Azərbaycanı oğlu Pir Budağa, Ərəb İraqını isə digər oğlu Şah Məhəmmədə verilməsi haqda yarlıq aldıqdan sonra Cəlairi əmirlərinin təkidi ilə onun öldürülməsinə razılıq verdi. Həsən bəy Rumlu bununla bağlı yazır ki, Qara Yusif Sultan Əhmədə “sözündə durmadığına və məni öldürməyə gəlməyinə baxmayaraq, səni öldürməyəcəyəm” söylədi. Əmir Bəstam Sultana “Sultan Üveysin xanədanını yıxdın. Ondan qalanları və dövlət ərkanını öldürdün. Səndən dövlətə yararlı heç bir şey olmadı və olmayacaqdır” dedikdən sonra qılıncını qınından çıxarıb Qara Yusifin önünə atdı: “Bu kişinin həyatı şər və pislik ehtiva etməklə, fitnə və fəsada səbəb olmaqdadır. Əgər o, ölümün pəncəsindən xilas olarsa, ondan böyük bir fitnə gözləmək olur” dedi. İraq əmirləri hamılıqla “Sultan Əhmədi bağışlamaq doğru olmaz” deyincə, Qara Yusif “ordumda onun kimi min kişi daha olsa,