yenə də heç bir əndişəm olmaz. Mən onu öldürməməyə and içdim”. İraq əmirlərinin təkidli tələblərindən sonra Qara Yusif onun öldürülməsinə razılıq verdi. Beləliklə, 1410-cu ildə mərkəzi Təbriz şəhəri olan Azərbaycan Qara­qo­yunlu dövlətinin yaradılması rəsmiləşdirilmiş oldu.

Qara Yusif Təbrizdə Azərbaycanın tanınmış adamlarından və əmirlərindən topladığı məclisdə oğlu Pir Budağı qızıl taxtda oturdaraq başına qızıl tac qoydu, belinə qızıl kəmər bağlatdı. Qara Yusif özünü oğlunun vəkili elan etdi və Qaraqoyunlu əmirləri ilə birlikdə onun qarşısında təzimdə dayandı. Qaraqoyunlu dövlətinin rəsmi məktublarında və zərb olunmuş sikkələrində «Sultan Pirbudaq xan yarlığından! Əbunəsr Yusif noyan sözümüz!» ifadəsi yazılmağa başlandı.

1412-ci il dekabrın 19-da Qara Yusif Kür çayı sahilində Şirvanşah İbrahimin və müttəfiqləri olan Şəki hakimi Seydi Əhməd və gürcü çarı Konstantinin birləşmiş qüvvələri ilə döyüşə girdi. Vuruşma zamanı müttəfiq qüvvələrinin mərdliklə vuruşmasına baxmayaraq, üstünlük Qara Yusifin tərəfində oldu. Şirvanşahın qoşunları məğlubiyyətə uğrayıb qaçdı. Gürcü hökmdarı öz aznaurları ilə döyüşü davam etdirirdi. Tezliklə müttəfiqlərin birləşmiş qoşunu Qara Yusifin qoşunları tərəfindən mühasirəyə alınaraq əsir götürüldü. Bu zaman Şirvanşah İbrahim atla xəndəyin üstündən sıçrayıb keçməyə cəhd göstərdi, lakin duruş gətirə bilməyərək yıxıldı və qolu sındı. Qaraqoyunlu döyüşçüsü onun paltarını çıxarıb atını əlindən alaraq öldürmək istəyirdi. İbrahim özünü nişan verməli oldu. Onda döyüşçü onun böynunu qurşaqla bağlayıb Qara Yusifin yanına gətirdi. Gürcü hökmdarı Konstantin, İbrahimin oğlanları Qəzənfər, Əsədullah, Xəlilüllah, Mənuçöhr, Əbdürrəhman, Nəsrətullah və Haşım, qardaşı Şeyx Bəhlul, Şirvanın adlı-sanlı adamları – qazı Bayəzid, əmir Hüşəng və oğulları, qazı Mövlana Zahirəddin və digər əyanlar əsir alındılar. Onların hamısı qandallarda Qara Yusifin hüzuruna gətirildi. Qara Yusif siravi Şirvan döyüşçülərini azad etdi, gürcü əsirlərinin edam olunmasını